พ่อฉันเป็นชาวไร่
เหมือนทุกคนสมัยนั้น
แน่นอน พ่อไม่ใช่ชาวไร่มาแต่แรก
คอมพิวเตอร์บอกว่าเสี่ยงเกินไป
- ไม่ ฉันไหวน่ะ - กำลังข้ามสเตรท
- เราต้องปิดระบบ คูเปอร์ - ไม่!
- ปิดระบบทั้งหมด - ไม่ จะเร่งเครื่องขึ้นโว้ย!
พ่อ
โทษทีเมิร์ฟ ไปนอนเถอะลูก
- หนูนึกว่าพ่อเป็นผีตัวนั้น - ไม่
โลกนี้ไม่มีผีจริงๆหรอกลูก
คุณตาบอกว่าเราเจอผีได้
นั่นอาจเป็นเพราะคุณตาใกล้เป็นผี เข้าไปทุกทีแล้วน่ะสิ ไปนอนเถอะ
ฝันเห็นยานตกอีกแล้วเหรอ?
ไปนอนเดี๋ยวนี้เข้าใจมั้ย เมิร์ฟ
ข้าวสาลีตาย
โรคระบาดทำให้เราต้องเผามัน
แต่เรายังมีข้าวโพด เรามีข้าวโพดเป็นไร่ๆ
แต่ส่วนใหญ่แล้วมีแต่ฝุ่น
ไม่รู้จะอธิบายไงดี มันเหมือนกับ...
ลมฝุ่นที่พัดมาเรื่อยๆ
เราต้องใส่หน้ากากบางๆ
บางครั้งปิดจมูกและปาก
ทำให้เราไม่ต้องสูดฝุ่นเข้าไปมากนัก
ตอนเราจัดโต๊ะ เราต้องคว่ำจานไว้ตลอด
แก้วหรือถ้วยอะไรก็ต้องคว่ำให้หมด
รีบหน่อยเมิร์ฟ ต้องรีบแล้ว
ตอนสี่โมงเราจะไปโรงนา เรียนยากำจัดวัชพืชกันนะ
- รับทราบ? - รับทราบ
อย่าเล่นบนโต๊ะ เมิร์ฟ
พ่อ ซ่อมนี่ให้หน่อย
- ทำยานแลนเดอร์พ่อพังทำไม? - หนูเปล่านะ
ขอเดานะ ผีของเธออีกใช่มั้ย?
มันกระแทกชั้นหนังสือ ชนหนังสือตกอยู่เรื่อย
- ผีไม่มีจริงซะหน่อย โง่จริง - เฮ้
- มันเรียกปรากฏการณ์วิญญาณ - พ่อสอนน้องหน่อย
เรื่องนี้ไม่เป็นวิทยาศาสตร์เท่าไหร่ เมิร์ฟ
พ่อบอกวิทยาศาสตร์ คือการยอมรับในสิ่งที่เราไม่รู้
- พูดไม่ออกล่ะสิ - รักษาของให้ดีหน่อยลูก
คูเปอร์
โอเคเมิร์ฟ อยากคุยแบบวิทยาศาสตร์ใช่มั้ย?
อย่าบอกพ่อนะว่าลูกกลัวผี ลูกต้องรู้ลึกกว่านั้น
ลูกต้องบันทึกข้อมูล วิเคราะห์ ศึกษาว่าเพราะอะไรและทำไม
จึงค่อยนำมาสรุปผล เข้าใจนะ?
- ค่ะ - ดี
- ตั้งใจเรียนนะลูก - เดี๋ยวก่อน
วันประชุมผู้ปกครอง พ่อแม่นะ ไม่ใช่ตายาย
ใจเย็นหน่อยสิ
- พายุฝุ่นเรอะ? - เนลสันจุดไฟเผาไร่ตัวเอง
โรคเรอะ?
เห็นว่าปลูกกระเจี๊ยบไม่ได้อีกแล้ว
ตลอดไป
เขาน่าจะปลูกข้าวโพดเหมือนเรา
นี่ พูดกับครูเฮนลี่ดีๆล่ะ เธอยังโสดอยู่
อยากจะบอกอะไรกันแน่?
แพร่พันธุ์ประชากร หัดลดน้ำหนักด้วย พ่อหนุ่มเอ๊ย
หัดสนใจเรื่องตัวเองดีกว่ามั้ย คนแก่เอ๊ย
โอเคเมิร์ฟ ขอเกียร์สอง
เกียร์สาม
- เข้าเกียร์สิ โง่จริง - อย่าว่าน้อง
เงียบน่ะ ทอม!
- ทำอะไรลงไปน่ะเมิร์ฟ? - น้องไม่ได้ทำอะไรหรอก
- ยางมันแตกเองน่ะ - กฏของเมอร์ฟี่
หุบปาก!
- เอายางอะไหล่มา ทอม - เส้นที่แตกนั่นแหละ
ใช้ชุดปะยาง
- อยู่ตรงนี้ผมจะปะยางยังไง? - คิดเอาเองสิ
พ่อไม่อยู่ช่วยตลอดเวลานะ
เป็นอะไร เมิร์ฟ?
ทำไมพ่อกับแม่ต้องตั้งชื่อหนู ตามอะไรแย่ๆด้วย
- เปล่าเลยนะ - กฎของเมอร์ฟี่?
กฎของเมอร์ฟี่ไม่ได้แปลว่าเรื่องแย่ๆ จะเกิดขึ้น
แต่แปลว่าอะไรที่มีทางเกิด มันก็จะเกิด
แล้วพ่อแม่ไม่ได้รู้สึกแย่เลย
ขึ้นรถ
ขึ้นรถเร็ว
แล้วยางที่แตกอยู่ล่ะ?
เครื่องร่อนกองทัพอินเดีย โซลาร์เซลสามารถผลิตไฟได้ทั้งไร่
ขับแทนที ทอม
ไป ไป ไป!
เอานี่เล็งมันไว้นะ
เร็วขึ้นอีกทอม จะตามไม่ทันแล้ว
เล็งให้ตรง
ค้างไว้นะ
เอาละนะ
ดีมากทอม
พ่อ?
เกือบได้แล้ว อย่าหยุด อย่าหยุด!
- พ่อ! - ทอม!
พ่อบอกว่าอย่าหยุดไง
ถ้าพ่อบอกให้แกขับลงหน้าผา แกก็ขับลงล่ะสิ
- ตามไม่ทันแล้ว - เปล่า ไม่ใช่ซะหน่อย
ลูกอยากจะลองมั้ย?
ทางนี้
ไป
บังคับให้ลงจอดตรงนั้นที่ขอบอ่างเก็บน้ำ
เก่งมากลูก
มันบินมานานแค่ไหนแล้วพ่อ?
ศูนย์ภารกิจอินเดียปิดไปพร้อมกับเรา
- เมื่อสิบปีก่อน - หา
สิบปีเลยหรอ?
- ทำไมมันบินต่ำจัง? - ไม่รู้สิ
ดวงอาทิตย์อาจทำให้เครื่องรวน หรือมันกำลังหาอะไรอยู่
- อะไรคะ? - ขอไขควงแฉกหน่อย
อาจเป็นสัญญาณบางอย่างมั้ง? พ่อไม่รู้
พ่อจะทำอะไรกับมัน?
พ่อจะให้มันทำหน้าที่รับใช้สังคมหน่อย
เหมือนรถเก็บเกี่ยวพืชผล
ปล่อยมันไปไม่ได้หรอ?
มันไม่ทำให้ใครเดือนร้อนนี่
เจ้านี่ต้องรู้จักปรับตัว เมิร์ฟ เหมือนพวกเราทุกคน
ว่าไง เข้าพร้อมกันมั้ย?
ผมมีเรียน ส่วนนี่... ต้องรอก่อน
- ลูกทำอะไรไว้? - พ่อเข้าไปครูก็บอกเอง
- ฟังแล้วพ่อจะโกรธมั้ย? - ไม่ใช่กับหนู
- แต่ขอร้องอย่าโกรธเลย - ใจเย็น
พ่อไหวน่า
- ช้าจัง คูเปอร์ - รถยางแตกน่ะ
ขอเดาว่าไปแวะร้านขาย เครื่องบินรบด้วยใช่มั้ย
เปล่า จริงๆแล้ว เป็นเครื่องร่อนลาดตระเวนน่ะ
ใช้แผงโซลาร์เซลล์ของอินเดียน่ะ
นั่งก่อนสิ
แล้วเอ่อ...
เราได้ผลสอบทอมแล้ว
เขาต้องเป็นชาวไร่ที่เก่งแน่
ใช่ เขาเก่งอยู่แล้ว แล้วเรื่องเรียนล่ะ?
มหาลัยรับนักศึกษาได้หยิบมือเดียว เราไม่มีงบพอ...
ผมเป็นคนจ่ายภาษีนะ
เงินหายไปไหนหมด? ไม่มีกองทัพแล้ว
ไม่ได้ให้มหาลัยหรอก
- คูเปอร์ เราต้องมองตามจริง - คุณคัดลูกผมออกจากโรงเรียนแล้วหรอ?
- เด็กอายุสิบห้านะ - คะแนนของทอมไม่สูงพอ
รอบเอวคุณเท่าไหร่? ประมาณสามสอง?
- ประมาณสามสามได้ - ผมไม่รู้ว่าคุณพูดอะไร
ต้องใช้เลขสองตัวมาวัดตูดคุณ แต่ใช้เลขตัวเดียววัดอนาคตลูกผมเนี่ยนะ?
ไม่เอาน่า คุณมีการศึกษานะคูเปอร์
- คุณเป็นนักบินอวกาศ - เป็นวิศวกรด้วย
แต่ตอนนี้เราไม่ต้องการวิศกรแล้ว
เราไม่ได้ขาดแคลนทีวีหรือเครื่องบิน เราขาดแคลนอาหาร
โลกต้องการชาวไร่ ชาวไร่ที่เก่งอย่างคุณ
- และทอม - ชาวไร่ไร้การศึกษา?
สมัยนี้พออยู่พอกินน่ะคูเปอร์ ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น
- บางทีหลานๆคุณอาจได้เป็นวิศวะ... - พูดจบยังครับ?
ไม่
ครูเฮนลี่จะคุยเรื่องเมิร์ฟ
เมิร์ฟเป็นเด็กเก่งมาก เธอหัวไวจริงๆ
แต่หลังๆเธอมีปัญหานิดหน่อย
เธอเอาหนังสือนี่ให้เพื่อนดู บทการลงจอดดวงจันทร์
ใช่ ตำราเก่าผมเอง เธอชอบรูปในนี้มาก
มันเป็นหลักสูตรเก่า เราเปลี่ยนเป็นฉบับถูกต้องแล้ว
ถูกต้อง?
ที่ภารกิจอะพอลโลเป็นแผนลวงโลก เพื่อให้โซเวียตล้มละลาย
คุณไม่เชื่อว่าเราไปเหยียบดวงจันทร์จริงๆ?
ฉันว่ามันเป็นเกมการเมืองที่เยี่ยมมาก
หลอกโซเวียตล้มละลายตัวเอง เพราะทุ่มทรัพยากร...
- ไปกับจรวดและเครื่องจักรไร้ค่า - "เครื่องจักรไร้ค่า"
ถ้าเราไม่อยากทำเรื่องไร้ค่า เหมือนศตวรรษที่ยี่สิบอีก
เราต้องสอนลูกหลานให้อยู่บนโลกนี้ ไม่ใช่ออกนอกโลกนี้ไป
หนึ่งในเครื่องจักรไร้ค่าที่คุณพูด คือเอ็มอาร์ไอ
ถ้ายังมีเครื่องพวกนี้เหลืออยู่ หมอคงจะสามารถ...
หาเนื้องอกในสมองภรรยาผมเจอ ก่อนเธอจะตาย จากนั้น...
เธอจะกลายเป็นคนที่ มานั่งฟังตรงนี้แทนผม
ซึ่งคงจะดีมาก เพราะเธอเป็นคนที่...
ใจเย็นกว่าผม
เสียใจด้วยค่ะ คุณคูเปอร์
แต่เมิร์ฟชกต่อยกับเพื่อน หลายคนเพียงเพราะ...
เรื่องอะพอลโลบ้าๆนี่ เลยคิดว่าน่าจะเชิญคุณมาออกความเห็น...
ว่าจะอบรมพฤติกรรมลูกสาวคุณไงดี
ใช่ รู้มั้ยว่า พรุ่งนี้จะมีแข่งเบสบอล
ช่วงนี้เธอติดเบสบอลงอมแงม
ทีมโปรดเธอจะลงแข่ง น่าจะมีขายขนมหรือโซดา...
ผมจะตบรางวัลเธอซะหน่อย
เป็นไงคะ
ลูกถูกลงโทษแล้ว
- อะไรนะ? - คูเปอร์
นี่คูเปอร์ เปลี่ยน
รถเกี่ยวข้าวโพดที่นายทำอยู่ๆก็รวน
แค่กดรีเซ็ตแผงควบคุม
ฉันลองแล้ว นายคงต้องมาดูเองล่ะ
มันลุยไปทีละแถวจากนั้นก็วิ่งมั่วเลย
เหมือนมีอะไรไปรบกวนเข็มทิศ
คลื่นแม่เหล็กหรืออะไรซักอย่าง
ไม่เกี่ยวว่าเป็นหนังสือเล่มไหน หนูไขปริศนาด้วยเหตุผล ตามพ่อบอก
- หนูนับช่องว่าง - ทำไม?
เผื่อผีอยากสื่อสารกับเรา
หนูลองรหัสมอร์ส
รหัสมอร์ส?
ใช่ค่ะ
- จุดกับขีดที่ใช้... - พ่อรู้รหัสมอร์สคืออะไร
แต่พ่อไม่คิดว่าชั้นหนังสือ อยากจะคุยกับลูก
ต้องรีเซ็ตนาฬิกา เข็มทิศ จีพีเอสทุกอัน เพื่อชดเชยค่าคลาดเคลื่อน
- ซึ่งคือ...? - ไม่รู้เหมือนกัน
ถ้าบ้านอยู่บนแกนแม่เหล็กโลกจริง...
ก็ต้องเห็นเครื่องรวน ตั้งแต่เปิดสวิตช์ครั้งแรกแล้ว
ได้ข่าวว่าคุยกับครูไม่ราบรื่นเท่าไหร่นะ
รู้แล้วหรอ?
เหมือนเราลืมแล้วว่าเราเป็นใคร โดนัลด์
เป็นนักสำรวจ ผู้บุกเบิก ไม่ใช่ช่างซ่อมบ้าน
ตอนฉันยังเด็ก...
รู้สึกเหมือนมีสิ่งใหม่เกิดขึ้นทุกวัน พวก...
สิ่งประดิษฐ์ล้ำยุค เหมือนทุกวันเป็นวันคริสต์มาส
แต่คนหกพันล้านคน... นึกเอาเองแล้วกัน
ทุกคนก็อยากได้เหมือนกันหมด
โลกนี้ไม่แย่นักหรอก
ทอมทำงานนี้ได้สบาย นายแหละที่ไม่เหมาะกับงานนี้
เกิดช้าไปสี่สิบปีหรือเร็วไปสี่สิบปี
ลูกสาวฉันรู้ดี... คิดถึงเธอจัง
และลูกนายก็รู้ โดยเฉพาะเมิร์ฟ
เราเคยเงยหน้ามองท้องฟ้าและสงสัยว่า...
เราอยู่ตรงไหนในหมู่ดาว
แต่ตอนนี้เราต้องก้มลงมอง และสงสัยว่าเราอยู่ตรงไหนในกองดิน
คูเปอร์ นายน่ะมีความสามารถ...
แต่นายไม่มีโอกาสได้ใช้มันเลย
เสียใจด้วยนะ
เราคิดไม่ถึงเลยว่า ดินที่เคยเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ...
จะกลับทรยศและทำร้ายเราซะอย่างงั้น
เดือนเมษา ถ้าจำไม่ผิด วันที่สิบห้าเมษายน
เหตุเกิดประมาณบ่ายสามครึ่ง วันที่มันพัดลงมาจากหน้าผา
สมัยฉันคนเขาเล่นเบสบอลกันจริงๆ แล้วพวกนี้เล่นอะไร?
สมัยนี้ทุกคนเอาเวลาไปหาอาหาร จนไม่มีเวลาเล่นเบสบอลไง
ป๊อปคอร์นข้างสนามนี่ผิดที่แล้ว มันต้องฮอตด็อกสิ
ครูบอกให้ลูกเดินตามรอยพ่อ
พ่อว่าก็ดีนะ
- พ่อว่าดีหรอ? - พ่อเกลียดการทำไร่นี่
คุณตาบอก
คุณตาบอกหรอ?
ที่สำคัญคือลูกรู้สึกยังไง
ผมชอบที่พ่อทำนะ
ผมชอบการทำไร่
ลูกต้องเก่งแน่
รีบกลับกันเถอะ
โอเค ลูกใหญ่มาก
ใส่หน้ากากกันเลย
ทอม เมิร์ฟ เรียบร้อยนะ?
เมิร์ฟ ทอมปิดหน้าต่างห้องตัวเองยัง?
เมิร์ฟ?
ผีค่ะ
ไปหยิบหมอน
ย้ายไปนอนกับทอม
ไม่ใช่ผีหรอก
มันคือแรงโน้มถ่วง
ฉันจะแวะส่งทอมแล้วเข้าตัวเมือง
กวาดให้สะอาดด้วย หลังจากสวดมนต์ไหว้มันเสร็จ
ไม่ใช่รหัสมอร์ส เมิร์ฟ มันเป็นเลขฐานสอง
เส้นหนาคือหนึ่ง เส้นบางคือศูนย์
พิกัดตำแหน่ง
ไม่ใช่
เจอแล้ว
สามสิบสาม
ใช่แล้ว
หนูอยากไปมาก
ไม่กี่ชั่วโมงคุณตาก็กลับมาแล้ว เมิร์ฟ
แต่พ่อไม่รู้ว่าจะไปเจอกับอะไร
เพราะงั้น...
พ่อถึงไม่ให้ลูกไปด้วยไง
เมิร์ฟ
เดี๋ยวคุณตาจะกลับมา บอกเขาด้วยว่าพ่อจะโทรมาหา
ทำอะไรเนี่ย?
อ๋อ เห็นเป็นเรื่องตลกหรอ?
พ่อมานี่ไม่ได้ถ้าหนูไม่บอกหรอก
ทำตัวให้เป็นประโยชน์ล่ะ
เฮ้ เมิร์ฟ
เมิร์ฟ
พ่อว่าเรามาสุดทางแล้ว
พ่อเอาคีมตัดโซ่มามั้ย?
สมกับเป็นลูกพ่อ
ถอยออกจากรั้วซะ
อย่ายิงๆ ผมไม่มีอาวุธ ลูกสาวผมอยู่ในรถ
ไม่ต้องกลัวนะ
คุณเจอที่นี่ได้ยังไง?
ลูกสาวฉันอยู่ไหน?
คุณมีพิกัดของที่นี่อยู่ในแผนที่ คุณได้มันมาจากไหน?
ลูกสาวฉันอยู่ไหน!
อย่าทำให้ผมต้องช็อตคุณอีกรอบ นั่งลงซะ!
แกยังคิดว่าแกเป็นนาวิกโยธินอยู่เหรอ?
นาวิกโยธินโดนยุบไปหมดแล้ว
- ฉันจะเอาหุ่นกระป๋องอย่างแกไปทำเครื่องตัดหญ้าซะเลย - คุณหาพิกัดมาจากไหน?
แต่แกดูไม่เหมือนเครื่องตัดหญ้าเท่าไหร่
งั้นเอาแกไปทำ เครื่องดูดฝุ่นชั้นเลิศแทนแล้วกัน
ไม่ดีมั้ง
ทาร์ส ใจเย็นก่อนนะ
คุณกำลังเสี่ยง ใช้อุปกรณ์เก่าเก็บของกองทัพ
ที่เก่ามากจนระบบประมวลผล เริ่มบ๊องๆบวมๆ
รัฐบาลเก็บรักษาได้แค่นี้
คุณเป็นใคร?
ดร.แบรนด์
ผมเคยรู้จักดร.แบรนด์ เขาเป็นศาสตราจารย์นะ
อะไรทำให้คุณคิดว่าฉันไม่ใช่?
เขาไม่ได้น่ารักอย่างคุณไง
ข้อร้องล่ะดร.แบรนด์ ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ตอนนี้ผมห่วงลูกสาวผมมาก และอยากให้เธอมาอยู่ใกล้ๆ
คุณช่วยพาเธอมา ผมจะบอกทุกอย่างที่คุณอยากรู้
พาประธานกับเด็กคนนั้น ไปห้องประชุมหน่อย
ลูกสาวคุณสบายดี เป็นเด็กฉลาด
น่าจะฉลาดเหมือนแม่
ดูเหมือนคุณไม่อยาก ให้ใครมายุ่งที่นี่เท่าไหร่
ทำไมคุณไม่ปล่อยเราไป แล้วเราจะไม่กลับมากวนคุณอีก
- มันไม่ง่ายอย่างงั้น - ต้องง่ายสิ
ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณ ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสถานที่นี้
คุณรู้
พ่อ!
สวัสดี คูเปอร์
ศาสตราจารย์แบรนด์
อธิบายหน่อยว่าคุณหาที่นี่เจอได้ยังไง
เราบังเอิญขับรถผ่านที่นี่พอดี เรากำลังไปสำรวจป่า...
คุณกำลังนั่งอยู่ในที่ที่ลับที่สุดในโลก
ไม่มีใครบังเอิญผ่านมาได้ ไม่มีใครบังเอิญออกไปได้
คูเปอร์ ขอร้องล่ะ ให้ความร่วมมือกับคนพวกนี้เถอะ
ฟังนะ
มันค่อนข้างอธิบายยาก
เรา... เรารู้พิกัดพวกนี้ มาจากความบิดผันอะไรซักอย่าง
บิดผันยังไง?
ไม่รู้ว่าจะเรียกเรื่องเหนือธรรมชาติได้มั้ย แต่วิทยาศาสตร์ตอบไม่ได้แน่
เกิดอะไรขึ้นก็บอกมาตรงๆเลย คุณคูเปอร์ ตอนนี้
มันคือแรงโน้มถ่วง
แรงโน้มถ่วงบิดผันแบบไหน? เจอได้ยังไง?
ผมดีใจนะที่คุณตื่นเต้นกับแรงโน้มถ่วง แต่...
คุณจะไม่ได้คำตอบจากเรา จนกว่าผมจะมั่นใจว่าเราปลอดภัย
- ปลอดภัย? - ใช่
อย่างเช่นเราจะได้ออกจากที่นี่ โดยไม่ถูกยัดไว้ท้ายรถใคร
- ไม่รู้หรอว่าพวกเราเป็นใคร คูเปอร์? - ไม่ครับศาสตราจารย์ ผมไม่รู้
คุณรู้จักพ่อฉันที่เป็นศาสตราจารย์ดีนี่
เราคือนาซ่า
- นาซ่า? - นาซ่า
นาซ่าเดียวกับที่คุณเคยบินให้
ได้ยินมาว่านาซ่าถูกปิดไปแล้วนี่...
เพราะปฏิเสธจะทิ้งระเบิดจากชั้นสตราโตสเฟียร์ ใส่ผู้คนที่อดอยาก
พอรัฐบาลคิดได้ว่าการฆ่าคนอื่นนั้น...
ไม่ใช่การแก้ปัญหาระยะยาว เขาเลยเรียกเรากลับมา...
- แบบลับๆ - ทำไมต้องลับ?
เพราะคนทั่วไปไม่เห็นด้วย กับการเสียเงินเพื่อสำรวจอวกาศ
ขณะที่พวกเขากำลังดิ้นรนหาอาหาร
โรค
ข้าวสาลีเมื่อเจ็ดปี ปีนี้ก็กระเจี๊ยบ
ตอนนี้เหลือแค่ข้าวโพด
และเราต้องปลูกมากกว่าที่เคย
แต่ก็เหมือนมันฝรั่งที่ไอร์แลนด์ หรือข้าวสาลีที่เต็มไปด้วยฝุ่น...
ข้าวโพด... จะตาย
แน่นอน
เราจะหาทางออก ศาสตราจารย์ เรามีทางออกเสมอ
โชคชะตาที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง โลกเป็นของเรา
ไม่ใช่แค่ของของเรา แต่มันคือบ้านของเรา
บรรยากาศโลกมีไนโตรเจนอยู่แปดสิบเปอร์เซนต์ เราไม่ได้หายใจใช้ไนโตรเจน
แต่เชื้อโรคใช้ และเมื่อมันลุกลาม ออกซิเจนในอากาศก็จะเหลือน้อยลงทุกที
คนจะขาดอาหาร และเริ่มจะขาดอากาศหายใจ
และคนในรุ่นลูกสาวคุณ...
จะเป็นรุ่นสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่บนโลก
เมิร์ฟเริ่มง่วงแล้ว เลยจะถามว่าให้เธอหลับในออฟฟิศได้มั้ย
ได้เลย ขอบคุณ
โอเค...
คุณบอกผมมาเลย คุณมีแผนอะไรจะช่วยโลก
เราไม่ได้จะช่วยโลกหรอก เราจะไปจากมัน
ยานเรนเจอร์
ยานลูกของยานอวกาศที่ใช้โคจรรอบดาว ยานเอนดูแรนซ์
การเดินทางครั้งสุดท้ายของเรา
คุณส่งคนออกไปในอวกาศ เพื่อหาบ้านใหม่?
ภารกิจลาซารัส
- แค่ชื่อก็ไม่รอดแล้ว - ลาซารัสฟื้นจากความตายนะ
ใช่ แต่เขาก็ต้องตายก่อนอยู่ดี
ไม่มีดาวเคราะห์ในระบบสุริยะที่อยู่ได้...
และดาวฤกษ์ที่ใกล้ที่สุดก็ห่างตั้งพันปีแสง
พูดว่าไร้ความหวังยังน้อยไปด้วยซ้ำ
คุณส่งพวกเขาไปไหน?
คูเปอร์...
ผมบอกคุณมากกว่านี้ไม่ได้ จนกว่าคุณจะตกลงขับยานลำนี้
- คุณเป็นนักบินเก่งที่สุดที่เราเคยมี - ประสบการณ์ผมไม่เยอะขนาดนั้น
ตอนนี้มีแต่คนรู้แค่ทฤษฎีด้วยซ้ำ
เราต้องการนักบินจริงๆ นี่คือสิ่งที่คุณเฝ้าฝึกมาไม่ใช่หรอ
ภารกิจอะไรผมยังไม่รู้เลย?
ชั่วโมงที่แล้วคุณยังไม่รู้ว่าผมมีชีวิตอยู่ ภารกิจก็ยังดำเนินอยู่ดี
เราไม่มีทางเลือก แต่มีบางสิ่งส่งคุณมาที่นี่
- พวกเขาเลือกคุณ - "พวกเขา"คือใคร?
ผมต้องไปนานแค่ไหน?
บอกยาก อาจเป็นปี
- ผมมีลูกนะศาสตราจารย์ - ออกไปอวกาศเพื่อช่วยลูกคุณสิ
"พวกเขา"เป็นใคร?
เราตรวจจับความบิดผันแรงโน้มถ่วงได้ เกือบห้าสิบปีที่แล้ว
ส่วนใหญ่เป็นความบิดผันเล็กๆ ของเครื่องมือในชั้นบรรยากาศ
ที่จริงผมคิดว่า คุณเจอมากับตัวแล้ว
ใช่ ตอนข้ามสเตรท
ยานผมตก มีบางอย่างรบกวนระบบ
ถูกต้องเลย
แต่จากความบิดผันทั้งหมด... บริเวณที่แรงสุดคือนี่
ที่ใกล้ๆดาวเสาร์...
มีการบิดงอของมิติที่สี่
- รูหนอนนี่ - เกิดขึ้นเมื่อสี่สิบแปดปีก่อน
- แล้วมันเชื่อมไปไหน? - อีกกาแล็คซี่นึง
รูหนอนไม่ใช่ปรากฏการณ์ ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
มีใครสร้างมันขึ้นมา
"พวกเขา"?
ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใคร พวกนั้นกำลังมองหาเราอยู่
รูหนอนทำให้เราเดินทางไปดาวอื่นได้ มันเกิดขึ้นตอนที่เราต้องการ
พวกเขาสร้างทางลัดไปดาวไกลโพ้น ที่อาจอาศัยได้
สิบสองดวง จากข้อมูลยานสำรวจ
ส่งยานเข้าไปในรูหนอนแล้วหรอ?
เราส่งคนไปเลยต่างหาก เมื่อสิบปีที่แล้ว
ภารกิจลาซารัส
สิบสองโลกที่เป็นไปได้ สิบสองยานเรนเจอร์ที่มี...
มนุษย์ผู้กล้าหาญที่สุดเท่าที่เคยมีมา นำโดยดร.แมนน์ผู้มากความสามารถ
ยานสำรวจของทุกคน จะมีเสบียงยังชีพได้ถึงสองปี
แต่ด้วยเครื่องจำศีล จะช่วยยืดเวลาได้นานขึ้น
ทำให้สามารถสำรวจดาว ได้นานขึ้นเป็นสิบๆปี
ภารกิจแต่ละคนคือสำรวจดาวตัวเอง ถ้ามีโอกาสอยู่ได้...
ก็จะส่งสัญญาณให้เรา แล้วหลับโดยเครื่องจำศีล รอคนมาช่วยต่อไป
แล้วถ้าดาวดวงนั้นเกิดอยู่ไม่ได้ล่ะ?
ผู้กล้าต้องสละชีพ
คุณไม่มีทรัพยากรพอ ไปช่วยคนทุกคนได้หรอ?
ใช่
ข้อมูลที่ส่งกลับมาจากรูหนอน เป็นข้อมูลไม่ซับซ้อน
เลขฐานสองง่ายๆที่ส่งมาทุกปี ช่วยให้เรารู้ว่าดาวดวงไหนมีโอกาสอยู่ได้
และมีหนึ่งระบบดาวที่เป็นไปได้
หนึ่งเองหรอ คงต้องเสี่ยงดวงเอางั้นสิ?
ระบบนี้มีดาวสามดวงที่อาจอยู่ได้นะ?
ไม่เรียกเสี่ยงน่ะ
โอเค
สมมุติว่าถ้าเราเจอบ้านแล้ว...
- แล้วไงต่อ? - นั่นแหละที่ต้องเสี่ยง
เรามีแผนเอ และแผนบี
คุณเห็นสถานีปล่อยยาน มีอะไรแปลกตามั้ย?
ทั้งหมดนี่เป็นเครื่องแยกเหวี่ยงนี่นา
น่าจะเป็นพาหนะ... สถานีอวกาศหรอ?
- ทั้งคู่แหละ นี่คือแผนเอ - ใหญ่ขนาดนี้จะเอาขึ้นยังไง?
การบิดผันของแรงโน้มถ่วง เปลี่ยนความคิดเราทุกอย่าง
มันทำให้รู้ว่าการควบคุมแรงโน้มถ่วง สามารถทำได้จริง
ผมจึงเริ่มพิสูจน์ทฤษฎีนี้ และ... เราเริ่มสร้างสถานีนี้ขึ้น
แต่คุณยังแก้สมการไม่สำเร็จนี่
เราถึงได้มีแผนบีไง
ปัญหาคือแรงโน้มถ่วง จะอพยพมนุษย์ทั้งหมดออกจากโลกได้ยังไง
นี่คือทางเดียว
แผนบี ระเบิดจำนวนประชากร
ไข่ที่ผสมแล้วกว่าห้าพันฟอง น้ำหนักเกือบเก้าร้อยกิโล
คุณจะเพาะเลี้ยงยังไง?
ด้วยอุปกรณ์บนยาน เราจะฟักไข่สิบฟองแรก
หลังจากนั้น มันจะเป็นตัวแทนแม่ เพิ่มจำนวนแบบเอ็กโพเน็นเชียล
ภายในสามสิบปี เราจะได้อาณานิคมของหลายร้อยชีวิต
แต่ที่ยากจริงๆก็คือ ความหลากหลายทางพันธุกรรม
เจ้านี่จะจัดการได้
แล้วผู้คนบนโลกล่ะ? คุณจะ...
ทิ้งให้ตายที่นี่หรอ? ลูกๆผมล่ะ?
นั่นแหละ ทำให้แผนเอสนุกกว่ามาก
- แก้ได้ขนาดไหนแล้ว? - เกือบแล้วล่ะ
คุณขอให้ผมเดิมพันทุกอย่าง...
ด้วยคำว่าเกือบเนี่ยนะ
ผมขอให้คุณเชื่อใจผม
หาบ้านใหม่ให้เรา
และเมื่อถึงเวลาที่คุณกลับมา...
ผมจะแก้สมการแรงโน้มถ่วงได้สำเร็จ
ผมสัญญา
ไปให้พ้น!
เมิร์ฟ
ไปเลย! ถ้าพ่อจะไปก็ไปเลย
โลกนี้ยังไม่ดีพอสำหรับนายใช่ไหมคูเปอร์?
คิดว่าผมจะออกไปอวกาศ เพราะนึกว่าตัวเองเกิดมาเพื่อสิ่งนี้หรอ?
เพราะผมชอบหรอ?
ใช่ แต่นั่นไม่ได้ทำให้ผมผิด
ไม่แน่ การกระทำที่เหมือนถูก อาจอยู่บนเหตุผลผิดๆ
เหตุผลที่เราทำต่างหากที่สำคัญ
เหตุผลผมหนักแน่นพอ
ชาวไร่อย่างเราก็นั่งรอฝนแบบนี้ทุกปี พอฝนไม่ตก เราก็บอก...
"รอปีหน้า"
แต่ความหวังลมๆแล้งๆ ไม่มีทางช่วยเราได้หรอก
โลกนี้มีค่า แต่มันบอกให้เรา ต้องจากมันไปซักพักแล้ว
มนุษย์เกิดบนโลก ไม่ได้แปลว่าต้องตายบนโลก
ทอมน่ะไม่เป็นไร แต่นายต้องคุยกับเมิร์ฟให้เข้าใจก่อน
แน่นอน
อย่าสัญญาในสิ่งที่ไม่รู้จะทำได้มั้ย
ลูกต้องคุยกับพ่อก่อน เมิร์ฟ
ไม่อยากให้เราโกรธกันก่อนพ่อจะไป
งั้นหนูจะไม่หายโกรธ พ่อจะได้ไม่ต้องไป
รู้มั้ยหลังจากมีลูก แม่ลูกบอกพ่อ อะไรบางอย่างที่พ่อไม่เข้าใจ
แม่บอกว่า "ตอนนี้...
...เราอยู่ตรงนี้ เพื่อเป็นความทรงจำให้กับลูก"
ตอนนี้พ่อเข้าใจแล้วว่าแม่หมายถึงอะไร
เมื่อเวลาผ่านไป พ่อแม่ ก็จะกลายเป็นผีของลูกในอนาคต
พ่อบอกว่าผีไม่มีจริง
ใช่แล้ว เมิร์ฟ
มองพ่อสิลูก
พ่อยังเป็นผีของลูกไม่ได้ตอนนี้
พ่อต้องมีตัวตน
พวกเขาเลือกพ่อ
เมิร์ฟ พวกเขาเลือกพ่อ ลูกก็เห็น ลูกเป็นคนพาพ่อไปหาเขาเอง
นั่นไงที่ทำให้พ่อไปไม่ได้เด็ดขาด
หนูถอดรหัสออกแล้ว
- คำเดียว พ่อรู้มั้ยอะไร? - เมิร์ฟ
"อยู่"
- มันบอกให้พ่อ"อยู่"ที่นี่ - เมิร์ฟ
พ่อไม่เชื่อหนู
ดูหนังสือนั่น! ดูนี่สิ มันบอกให้"อยู่"
ทำไมพ่อถึงไม่ฟังหนู! มันบอกให้"อยู่"ไง
- พ่อจะกลับมาหาลูก - เมื่อไหร่ล่ะ?
นี่ของลูกนะ นี่ของพ่อ
เมื่อพ่อหลับในไฮเปอร์สลีป หรือ...
หรือเดินทางใกล้ความเร็วแสง หรือ...
อยู่ใกล้หลุมดำ...
เวลาของพ่อจะเปลี่ยนไป มันจะเดินช้ากว่ามาก
แล้วเมื่อพ่อกลับมา...
เราจะเทียบเวลากัน
- เวลาเราจะเดินไม่เท่ากันหรอ? - ใช่
พอเราได้มาเจอกันอีกที เราอาจจะอายุเท่ากันเลย ลูกกับพ่อ
"ว่าไงนะ?" ลองคิดดูสิ!
โถ่ เมิร์ฟ...
แต่พ่อไม่รู้เลยว่าจะกลับมาเมื่อไหร่
ไม่รู้เลย!
ไม่นะ อย่า... อย่าจากกันแบบนี้นะ
อย่านะเมิร์ฟ
อย่าจากกันแบบนี้นะ เมิร์ฟ
พ่อรักลูก... ตลอดไป ได้ยินมั้ย?
พ่อจะรักลูกตลอดไป พ่อต้องกลับมาแน่นอน
พ่อต้องกลับมา
- เป็นไงบ้าง? - ก็ดี
ไหวอยู่
รักลูกนะ
เดินทางปลอดภัยนะพ่อ
ดูแลบ้านแทนพ่อด้วยนะ
- เข้าใจมั้ย? - อ่าฮะ
- ผมขอใช้รถพ่อได้มั้ย? - รถลูกน่ะเหรอ?
พ่อจะให้คนเอารถมาคืนนะ
ฝากดูแลลูกด้วยนะ โดนัลด์
เริ่มต้นติดเครื่องยนต์หลัก นับถอยหลัง สิบ...
- พ่อ! - ...เก้า...
พ่อ!
...แปด...
- เจ็ด... - พ่อ!
...หก...
ห้า เครื่องยนต์หลักทำงาน สี่...
สาม...
สอง...
หนึ่ง จุดระเบิดเครื่องยนต์เสริม และ...
เครื่องยนต์ทุกตัวทำงาน เริ่มต้นดำเนินโปรแกรม
เตรียมพร้อมขั้นที่หนึ่งสละเครื่องยนต์เสริม
ขั้นที่หนึ่ง
ความเร็วหนึ่งมัค
ทุกคนไหวนะ? เหล่าทาสทั้งหลายในอาณานิคมของผม
พวกนั้นตั้งค่าอารมณ์ขันกับหุ่นตัวนี้ ให้เข้ากับเราได้
นึกว่าทำให้เราหายเครียด
หุ่นยนต์กวนประสาทตัวใหญ่
ความคิดดีจริงๆ!
ผมจะเปิดไฟแจ้งเตือน ตอนที่ผมเล่นมุขแล้วกัน
ก็คงดีอ่ะนะ
หรือใช้ไฟแจ้งเตือนหาทางกลับยาน ตอนผมระเบิดคุณออกไปก็ได้
- ค่าอารมณ์ขันนายเท่าไหร่ ทาร์ส? - ร้อยเปอร์เซนต์เลยครับ
ช่วยลดลงเหลือเจ็ดสิบห้านะ ขอร้อง
ขั้นที่สองสละเครื่องยนต์
เปลี่ยนระบบเป็นควบคุมเอง
ระบบแมนนวล
ปิดระบบทำความร้อน หนึ่ง สอง สาม
รับทราบ
- พร้อมเข้าควบคุม - ย้ายระบบให้คุณแล้ว
ตรวจสอบเอดีเอฟ ทราบแล้วเปลี่ยน
ลดแรงขับเคลื่อนเซลล์เชื้อเพลิง หนึ่ง สอง สาม
- ร้อยเปอร์เซ็นต์ - ไม่กวนก็ดีนะ
ทำใจยากนะที่ต้องทิ้งทุกๆอย่าง ทั้งลูกผม หรือพ่อคุณ
เราคงต้องอยู่ด้วยกันอีกนานมากนะ
- เราก็ควรเรียนรู้ที่จะพูด - และตอนไหนที่ไม่ควร
แค่อยากจริงใจเท่านั้น
ไม่ต้องจริงใจขนาดนั้นก็ได้มั้ง
ทาร์ส ค่าความจริงใจนายเท่าไหร่?
- เก้าสิบเปอร์เซนต์ - เก้าสิบเปอร์เซนต์หรอ?
จริงใจร้อยเปอร์เซนต์ไม่ใช่การสื่อสารที่ดี...
หรือปลอดภัยที่สุด สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึกอย่างคุณ
โอเค
เก้าสิบเปอร์เซนต์นะดร.แบรนด์
เรากำลังจะถึงยานแม่เอนดูแรนซ์ ในอีกสิบสองนาที
โอเค คุมเองล่ะนะ
เคลื่อนตัวเข้าเทียบยาน ในอีกห้าร้อยเมตร
รับช่วงต่อนะ ดอยล์
ใจเย็นๆนะดอยล์ ใจเย็นๆ
- ไม่ต้องห่วง - ฝากด้วยนะ
- ล็อค - ล็อคเป้าแล้ว
- ดีมาก - โอเค ใส่หมวกเลย
เก่งมาก
ประตูไม่ทำงาน ไม่เป็นไร
คูเปอร์ นายน่าจะมาคุมนะ
กำลังคุมอยู่
ระบบสื่อสารกับยานแม่ทำงาน
เริ่มต้นการทำงาน
- พร้อมหมุนยานรึยัง? - แป๊บนึงนะ
- หวัดดีเคส - หวัดดีทาร์ส
เอาล่ะ ทุกคนพร้อมแล้ว
ลุยกันเลย
ความเร็วหมุนสามสิบเปอร์เซนต์
แรงโน้มถ่วงโลก
มีแรงโน้มถ่วงแล้วรู้สึกไงบ้าง?
เอ่อ
รอมมิลี่ เฮ้ คุณไหวมั้ย?
- อ่าฮะ - เป็นไรมั้ย?
สบายดี แต่ขอเวลาปรับตัวหน่อย
น่าจะมียาแก้คลื่นไส้อยู่ในยาน เดี๋ยวไปเอาให้นะ
ไม่ก็ในเตียงจำศีล รอแป๊บนึง
- เฮ้ แบรนด์? - อะไรหรอ?
ขอเยอะๆเลย
เอมีเลีย ลูกปลอดภัยนะ
- ฝากความคิดถึงถึงดร.แมนน์ด้วย - ได้ค่ะพ่อ
วิถีโคจรยานเป็นไปด้วยดี เราคำนวณว่าสองปีจะถึงดาวเสาร์
ยาแก้คลื่นไส้เยอะดี
ฝากดูแลครอบครัวผมด้วยนะ
เราจะรอคุณอยู่เมื่อคุณกลับมา
อายุมากขึ้น ปัญญาก็เพิ่มขึ้น แต่ก็ดีใจที่ได้เจอคุณ
อย่านอนถอนใจอาลัยตายเปล่า
ถึงแก่เฒ่าเป็นเช่นดั่งเพลิงร้อนเร่า
เผาพรุ่งพรั่งเร่งแซงแข่งตะวัน
แม้นเงามัจจุราชเงื้อมมาอย่าได้หวั่น
แม้เงาคมเคียวเงื่อมฟันจงอย่าพลั่น
จงพร้อมประจันหันสู้กับความตาย
เผาพรุ่งพรั่งเร่งแซงแข่งตะวัน
นี่ยา
เหงาจริงนะ
เรายังมีกันอยู่ ดร.แมนน์แย่กว่าเยอะ
หมายถึงนั่นต่างหาก
เป็นดาวที่สมบูรณ์แบบ เราคงไม่เจอดาวที่ดีเท่าโลกอีกแล้ว
ใช่ ไม่เหมือนกับการหาคอนโดอยู่ใหม่
เผ่าพันธุ์มนุษย์คงจะต้องกลายเป็น...
พวกเร่ร่อน...
ตะกายหาหินซักก้อนเพื่อเกาะพยุงลมหายใจ
เราต้องหาหินก้อนนั้นให้เจอ
และจุดหมายสามแห่งที่เราจะไป อาจช่วยชีวิตพวกเราได้
เราจะไปดาวของลอร่า มิลเลอร์ก่อน
ลอร่าเป็นคนริเริ่มโครงการชีวภาพ
- ดาววูล์ฟ เอ็ดมันด์อยู่นี่ - เล่าเรื่องเอ็ดมันด์หน่อย
โอ้ อืม... วูล์ฟเป็นนักฟิสิกส์อนุภาค
ไม่มีใครมีครอบครัวเลยหรอ?
ไม่เลย ไม่มีพันธะ พ่อฉันยืนยัน
พวกเขารู้ดีว่าเสี่ยงชีวิตครั้งนี้ อาจไม่ได้เห็นหน้ามนุษย์คนไหนอีกเลย
หวังว่าเราจะไปเซอร์ไพรซ์พวกเขาสามคน
- แล้วแมนน์ล่ะ? - ดร.แมนน์?
เขามีความสามารถ เก่งที่สุดในกลุ่ม
เขาเป็นแรงบันดาลใจให้คนสิบเอ็ดคน ไปยังที่ที่เดียวดายที่สุดในประวัติศาสตร์
นักวิทยาศาสตร์ นักสำรวจ
นั่นแหละที่ฉันชอบ ถึงในอวกาศเราต้องเสี่ยงชีวิต...
กับความตาย แต่...
ไม่กับความชั่วร้าย
คุณไม่คิดว่าธรรมชาติจะชั่วร้ายได้หรอ?
ไม่เลย มันน่าเกรงขาม น่ากลัว แต่...
...ไม่มีทางชั่วร้าย
สิงโตชั่วร้ายเพราะฉีกเนื้อล่ะมั่งเป็นชิ้นๆหรอ?
นั่นคือสิ่งที่ฝังหัวเรามาไง
ใช่
ทีมเราคัดคนเก่งที่สุดในโลกมาเลย
แม้แต่ผมด้วยเหรอ?
จำได้มั้ย? เราตกลงที่เก้าสิบเปอร์เซนต์นะ
โอเค
- ไปจำศีลเถอะ - แป๊บนึงเดี๋ยวจะไป
อย่าลืมอย่างนึง คูเปอร์ ตื่นนานเปลืองอากาศหายใจนะ
เฮ้ ทาร์ส ทบทวนเส้นทางให้ฟังอีกทีซิ
แปดเดือนถึงดาวอังคาร
เดินทางใช้แรงเหวี่ยงจากการโคจร สิบสี่เดือนถึงดาวเสาร์
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ขอถามอะไรหน่อยสิ
- ดร.แบรนด์ กับเอ็ดมันด์... - ทำไมต้องกระซิบ? ไม่มีใครได้ยินคุณแล้ว
ดร.แบรนด์กับเอ็ดมันด์ สนิทกันเหรอ?
ผมไม่รู้
นั่นคือเก้าสิบเปอร์เซนต์ไม่รู้ หรือสิบเปอร์เซนต์ที่ไม่รู้?
ผมถูกโปรแกรมให้มีวิจารณญาณด้วย คูเปอร์
แต่ยังไม่มีโปรแกรมตีหน้าตายสินะ
เฮ้ เด็กๆ
พ่อกำลังจะเข้านอนหลับยาวแล้วนะ
ก็เลยอยากจะเล่าสู่กันฟัง
มองจากตรงนี้โลกเราสวยสุดๆเลย
มองไม่เห็นฝุ่นเลยซักนิด
พ่อหวังว่าลูกๆจะมีความสุขดี
พ่อรู้ว่าลูกจะได้ข้อความนี้ ดร.แบรนด์รับปากว่า...
เขาจะเอาไปให้ลูกเอง
รักลูกเสมอ
- พ่อมาเหรอ? - ไม่น่าใช่นะ เมิร์ฟ
คุณคือโดนัลด์ใช่มั้ยครับ
หวัดดีเมิร์ฟ
ทำไมคุณขับรถพ่อหนูมา?
เขาให้ฉันเอารถมาคืน
เขาส่งข้อความให้หนูด้วย
เธอโกรธมากที่เขาไป
คุณอยากบันทึกข้อความอะไร ผมจะส่งให้คูเปอร์ได้
เมิร์ฟเป็นเหมือนเพชร
บางทีผมอาจจะเจียระไนเธอได้
เธอทำครูขายหน้ามาเยอะแล้ว
บางทีเธออาจจะทำให้คุณขายหน้าอีกก็ได้
- แล้วเขาอยู่ไหน? - กำลังไปดาวอังคาร
คราวหน้าที่คุณได้ข่าวจากคูเปอร์ คือตอนที่มุ่งหน้าไปดาวเสาร์
...โรงเรียนอยากให้ผมเรียนวิชาโรคพืชซ้ำ น่าเบื่อมาก
แต่ก็ทำให้ข้ามชั้นไปเรียน เกษตรขั้นสูงได้เร็วขึ้นหนึ่งปี
โอเค ผมต้องไปแล้วนะพ่อ ขอให้พ่อปลอดภัยนะ
โทษทีนะคูเปอร์
ฉันเรียกให้เมิร์ฟมาทักทาย แต่เธอดื้อมากแค่นี้ยังไม่ยอมเลย
ไว้คราวหน้าก็แล้วกัน
เป็นไร รอม?
ฉันเครียดจริงๆ คูเปอร์ ไอ้นี่เนี่ย
อะลูมิเนียมไม่กี่มิล แค่นั้น นอกนั้นก็ว่างเปล่า...
ถ้าเกิดเราหลุดออกไปข้างนอกนั่น ก็คงจะตายทันที
รู้มั้ย นักเล่นเรือใบ...
มือวางอันดับหนึ่งของโลก บางคนยังว่ายน้ำไม่เป็นเลย
ไม่เป็นจริงๆ ถ้ากระเด็นออกนอกเรือก็จบ
เราเป็นนักสำรวจ รอม
และนี่คือเรือของเรา
นี่ภาพจาก... ยานถ่ายทอดหรอ?
ใช่ มันโคจรรอบรูหนอน
นี่คือรูหนอน ทุกๆครั้งที่เราวนรอบมัน...
เราจะเห็นภาพอีกด้านหนึ่งของกาแล็กซี่นั้น
อย่างกับหมุนกล้องเรือดำน้ำเลยสิ
ใช่เลย
ทำให้จินตนาการออก ว่าจะเจออะไรอีกด้านของรูหนอนงั้นสิ?
เห็นเองเดี๋ยวก็รู้
ทุกคน ดูเหมือนว่าเราใกล้จะถึงรูหนอน ภายในอีกสามชั่วโมงนะ
เฮ้ คูเปอร์?
- หยุดหมุนยานได้มั้ย? - ทำไม?
เพราะว่าเราใกล้พอจะเห็นมันแล้ว
อ่าฮะ
ขอบคุณ
นั่น! นั่น! นั่นแหละ! นั่นคือรูหนอน!
ใจเย็นๆ ค่อยๆพูดก็ได้ รอม มันเป็นทรงกลมนะ
ก็ใช่น่ะสิ เดี๋ยวนะ...? นายคิดว่ามันเป็นรูเรอะ?
ไม่นะ เพียงแต่ภาพวาดทั้งหมด ที่ฉันเคยเห็น มันเป็น...
รูปพวกนั้นวาดขึ้น เพื่อให้เข้าใจหลักการเท่านั้น
รูปนั้นบอกว่าถ้านายอยากเดินทาง จากนี่ไปนี่
แต่มันไกลเกินไปใช่มั้ย?
รูหนอนจะช่วยบิดอวกาศแบบนี้ ทำให้นายใช้ทางลัดผ่าน...
มิติที่สูงกว่า
โอเค...
เพื่อความกระจ่าง ภาพนั้นแสดงอวกาศสามมิติ...
เป็นสองมิติแทน ซึ่งทำให้รูหนอน กลายเป็นสองมิติด้วย คือวงกลม
แล้ววงกลมในสามมิติหน้าตาเป็นยังไง?
- ทรงกลม - ถูกต้องเลย
รูที่เป็นทรงกลม
แต่ใครสร้างมันขึ้นมา? ใครที่เราต้องขอบคุณ?
ฉันจะไม่ขอบคุณใครจนกว่า จะผ่านรูนั่นโดยสวัสดิภาพ รอม
ขับผ่านนี่ยังไง ดอยล์?
ไม่มีใครรู้
คนก่อนๆรอดหมดใช่มั้ย?
พอมีบ้าง
พร้อมจะบอกลา ระบบสุริยะของเราแล้วรึยัง?
บอกลากาแล็กซี่ของเรา
ลุยกันเลย
ระบบควบคุมไม่ทำงานตรงนี้ เพราะเราอยู่ในมิติที่ห้า
มันเป็นอวกาศที่สูงกว่าสามมิติ เราทำได้แค่บันทึกและสังเกตเท่านั้น
นั่นอะไร?
- คงจะเป็นพวกเขา - การบิดงอของมิติที่สี่
อย่า! อย่า!
ทำอะไรน่ะ?
การทักทายแรก
เรา...
มาถึงแล้ว
ข้อมูลที่คนพวกนั้นส่งไปยังโลก...
- อ่าฮะ - ไม่สามารถผ่านจากด้านนี้ได้
ข้อมูลที่เก็บมาหลายปีเราถึงเพิ่งจะได้รู้
ดาวมิลเลอร์ส่งสัญญาณต่อเนื่อง เหมือนดร.แมนน์...
ส่วนเอ็ดมันด์หยุดไปเมื่อสามปีก่อน
เครื่องส่งล้มเหลวหรอ?
เป็นไปได้ เขาส่งสัญญาณมา จนกระทั่งเครื่องหยุดทำงาน
แต่ดาวมิลเลอร์ก็มีโอกาสเยอะนะ
เพราะว่าเธอส่งสัญญาณมาคนแรกเลย
แต่ติดปัญหาอย่างนึง
ดาวดวงนี้อยู่ใกล้การ์แกนทัวเกินกว่าที่คิด
- การ์แกนทัว? - เป็นฉายาที่เราตั้งให้หลุมดำนี่
ดาวมิลเลอร์กับดร.แมนน์โคจรรอบเจ้านี่
- ดาวมิลเลอร์อยู่บนขอบฟ้าเหตุการณ์? - เหมือนลูกบาสบนขอบห่วง
ไปลงดาวนั่นจะเสี่ยงมากเพราะมันใกล้ไป
และหลุมดำใหญ่ขนาดนั้น มีแรงดึงดูดมหาศาล
ฉันเหวี่ยงยานรอบดาวนิวตรอน ให้ยานลดความเร็วลงได้
ไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น เวลาต่างหาก
แรงโน้มถ่วงบนดาวจะทำให้ เวลาเราเดินช้ากว่าโลก... อย่างมาก
ขนาดไหน?
หนึ่งชั่วโมงที่อยู่บนดาวดวงนั้นจะเท่ากับ...
เจ็ดปีบนโลกเรา
แม่เจ้า
นั่นคือสัมพันธภาพไง
ถ้างั้นเราอาจไม่ต้องไปลงที่นั่น...
คูเปอร์ นี่เป็นภารกิจเรานะ
ใช่ นี่ภารกิจเรา และภารกิจแผนเอเราคือ...
หาดาวที่อาศัยได้ ให้กับมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่บนโลกตอนนี้
อย่าคิดถึงแต่ครอบครัวตัวเองสิ นายต้องคิดให้ไกลกว่านั้น
ฉันกำลังคิดถึงครอบครัวตัวเอง และคนอื่นอีกหลายล้านครอบครัว
แผนเอจะล้มเหลว ถ้าคนบนโลกตายกันหมดก่อนที่เราจะทำสำเร็จ
ใช่ ล้มเหลวแน่ เราถึงได้มีแผนบีไง
โอเค คูเปอร์พูดถูก เราต้องมองเวลาเป็นสิ่งมีค่า
เหมือนออกซิเจนและอาหาร ถ้าลงดาวนั่นเราจะเสียเวลามาก
ฟังนะ
ดาวของดร.แมนน์ดูมีหวังมาก แต่กว่าจะถึงต้องใช้เวลาอีกเป็นเดือนๆ
แล้วดาวเอ็ดมันด์ยิ่งไกลเข้าไปใหญ่
มิลเลอร์ไม่ได้บอกเราเยอะ แต่จากข้อมูล ดูเป็นดาวที่มีหวังมาก มีทั้งน้ำ อินทรีย์สาร...
- โอกาสเจอยากมากนะ - ใช่ ยากมาก
และถ้ามองในแง่ทรัพยากรรวมถึงเวลา...
ที่เราต้องใช้เพื่อวกกลับมาที่นี่ดูสิ
- รอมมิลี่... - ว่าไง?
เราจะต้องอยู่ห่างดาวมิลเลอร์แค่ไหน เพื่อจะให้พ้นสภาวะเร่งเวลา?
ห่างจากสองเส้นนั่น
โอเค ตรงนี้นะ นอกดาวมิลเลอร์
- ใช่ - โอเค
นี่คือการ์แกนทัว นี่คือดาวมิลเลอร์
แทนที่จะเอายานแม่เอนดูแรนซ์ ไปโคจรรอบดาวมิลเลอร์...
ซึ่งจะประหยัดเชื้อเพลิง แต่เสียเวลากว่ามาก...
แต่ถ้าเราโคจรเป็นวงกว้างรอบการ์แกนทัว
ขนานไปกับดาวมิลเลอร์ นอกสภาวะเร่งเวลา แบบนี้
จากนั้นก็แยกยานลูกลงจอด ไปช่วยมิลเลอร์ เก็บตัวอย่าง
กลับมา วิเคราะห์ สรุป รีบเข้า รีบออก
เสียเชื้อเพลิงมากหน่อย แต่ประหยัดเวลาได้มาก
- นั่นล่ะเวิร์ค - แผนดี
ไม่มีเวลาเล่นหรือพูดคุย บนดาวนั้นเด็ดขาด
ทาร์ส นายพูดมาก อยู่ที่นี่เลย
เคส นายไปกับฉัน คนอื่นจะอยู่ที่นี่ก็ได้
ถ้าใช้เวลาประมาณสองปี ฉันจะได้เอาเวลาไปวิจัยเรื่องแรงโน้มถ่วง
สังเกตการณ์รูหนอน คือจุดหมายสูงสุดของดร.แบรนด์
ทาร์ส คำนวณวงโคจรการ์แกนทัว
ประหยัดเชื้อเพลิง ลดแรงขับเคลื่อน อยู่ในขอบเขตดาวมิลเลอร์นะ
- เข้าใจมั้ย? - ผมจะไม่ทิ้งคุณแน่นอน...
ดร.แบรนด์
- พร้อมมั้ย เคส? - ครับ
- นายไม่ค่อยพูดใช่มั้ย? - ทาร์สพูดมากเกินไปต่างหากครับ
แยกตัว
- รอมมิลี่ เห็นค่าแรงที่วัดได้มั้ย? - เหลือเชื่อเลยล่ะ
สิ่งที่มืดที่สุดในจักรวาล
ถ้าเราสามารถเห็นสิ่งต่างๆภายในหลุมดำ...
ซึ่งคือภาวะเอกฐาน เราจะแก้สมการแรงโน้มถ่วงได้
- ไม่มีอะไรหลุดออกมาให้ศึกษาเลยหรอ? - ไม่มีอะไรหนีออกจากหลุมดำได้
แม้แต่แสง
- คำตอบอยู่ในนั้นแล้ว แค่เราไม่มีทางรู้เลย - ดาวมิลเลอร์อยู่นั่น
โชคดีเรนเจอร์
เราดิ่งผ่านชั้นบรรยากาศเร็วเกินไป
- ใช้ไอพ่นชะลอความเร็วมั้ย? - ไม่
ฉันจะใช้แอโรไดนามิคส์ของยานเรนเจอร์ เพื่อประหยัดเชื้อเพลิง
เบรคกลางอากาศ?
- เราอยากลงไปเร็วๆไม่ใช่เหรอ? - อยากลงโดยสวัสดิภาพมากกว่า
- จับไว้นะ - แบรนด์ ดอยล์ เตรียมพร้อมนะ
- ชะลอเถอะ! - อย่าเพิ่งทำอะไรทั้งนั้น เคส
ถ้ายานจะตกก็เพราะ เราดันไปชะลอเครื่องผิดเวลาเท่านั้น
- เตือนไว้ก่อนว่า... - ชะลอตอนนี้อาจตายได้แบบไม่เหลือชิ้นดี
- คูเปอร์ นี่มันเร็วเกินไปแล้ว! - ฉันเอาอยู่น่า
- ผมต้องปิดระบบสั่นสะเทือนมั้ย? - ไม่ ฉันต้องรู้สึกถึงอากาศ
ถึงแล้ว
มีแต่น้ำนี่!
องค์ประกอบชีวิต
หนึ่งพันสองร้อยเมตร
- ขอตำแหน่งเครื่องส่งสัญญาณหน่อย - ได้ครับ
- บอกแผนหน่อยครับ? - ฉันจะลดความเร็วลง
เราจะหมุนหัวยานลง ทุกคนจับให้แน่น!
เจ็ดร้อยเมตร
รอคำสั่ง เคส รอคำสั่ง
ห้าร้อยเมตร
ยิง!
- ลงสวยมาก - ไม่สวย...
แต่มี... ประสิทธิภาพ
รออะไรกันอยู่ล่ะ? รีบสิ!
ไป ไป ไป!
หนึ่งชั่วโมงแลกกับเจ็ดปี อย่าให้เสียเปล่า!
ทางนี้
ประมาณสองร้อยเมตร
ทำไมเดินยากจัง
เราอยู่ในอวกาศนานไปมั้ง?
แรงโน้มถ่วงสูงกว่าโลกสามสิบเปอร์เซนต์ครับ
เร็วเข้า เร็วเข้า
- ไม่มีอะไรเลย - น่าจะอยู่ตรงนี้นะ
ถ้าสัญญาณมาจากตรงนี้...
เครื่องส่งสัญญาณนี่
เป็นซากแล้ว
ที่เหลืออยู่ไหน?
ไปทางภูเขา!
นั่นไม่ใช่ภูเขา
แต่คือคลื่น
แย่แล้ว แย่แล้ว
คลื่นลูกนั้นวิ่งออกจากเรา
เราต้องหาเครื่องบันทึก
แบรนด์ ดอยล์ กลับมายานเรนเจอร์เดี๋ยวนี้!
เราจะไม่กลับจนกว่าจะได้ข้อมูล
กลับมาเดี๋ยวนี้! ไม่มีเวลาแล้ว!
คลื่นอีกลูกกำลังมา! เรากำลังอยู่ใจกลางคลื่น
ฉันทันน่ะ
กลับมาที่ยานทันทีเข้าใจมั้ย!
แบรนด์ กลับมาเดี๋ยวนี้!
คูเปอร์ไป คูเปอร์ไปเลย ฉันไม่ทันแน่
- ไป! - เคส ไปช่วยเธอ
- ไปเลย! - ลุกขึ้น ลุกขึ้น แบรนด์!
เร็ว! เร็ว! เร็ว!
- ฉันไม่รอดแน่! - คุณต้องรอด คุณต้องรอด!
เร็วเข้า เคส อุ้มเธอๆ! กลับมาเดี๋ยวนี้ ดอยล์!
เร็วเข้า!
ไปที่ประตู!
เร็ว! เร็ว! เร็ว!
ชิบ
ต้องรีบปิดประตูฉุกเฉินแล้ว!
คูเปอร์! รอก่อน!
น้ำท่วมเครื่อง! ฉันต้องดับเครื่องยานแล้ว
ชิบเป๋ง
จับไว้!
- เคส เกิดอะไรขึ้น? - น้ำขังเครื่องครับ ต้องระบายออก
บัดซบ!
- ก็บอกให้คุณทิ้งฉันไปไง! - ผมบอกให้คุณกลับมาตั้งแต่แรกแล้วไง!
- ถ้าจะมีใครซักคนคิดถึงภารกิจนี้บ้าง! - คุณก็คิดแต่จะกลับบ้านเท่านั้นแหละ
ฉันพยายามทำสิ่งที่ถูกต้องนะ!
ตอนนี้คุณบอกดอยล์ได้มั้ยล่ะ?
- เคส อีกนานเท่าไหร่? - สี่สิบห้านาทีถึงชั่วโมงครับ
องค์ประกอบชีวิตเรอะ? เราจะต้องเสียเวลาไปเท่าไหร่ แบรนด์?
เยอะมาก เป็นสิบปี
เกิดอะไรขึ้นกับมิลเลอร์?
ดูจากสภาพยาน มันพังทันที เพราะแรงอัดกระแทกคลื่น
ซากยานยังสภาพดีอยู่ได้ไง หลายปีขนาดนั้น?
เพราะเวลาเดินไม่เท่ากันไง
บนดาวดวงนี้ ดูเหมือนเธอเพิ่งลงจอดได้ไม่กี่ชั่วโมง
เธออาจเพิ่งตายไม่กี่นาทีที่แล้ว
ข้อมูลที่ดอยล์ได้รับก็เป็นเพียงสัญญาณ ที่โดนอิธิพลของเวลาเช่นกัน
เราไม่ได้เตรียมตัวเรื่องนี้เลย
พวกเรามันก็ ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอดทั้งนั้น
แต่เรามีสมองที่ทำให้ มาไกลกว่ามนุษย์ทุกคนในประวัติศาสตร์
เรายังไม่ไกลพอ!
แล้วเราก็จะติดอยู่ที่นี่ จนไม่มีใครบนโลกเหลือให้ช่วยอีกแล้ว
ฉันกำลังนับทุกวินาทีอยู่เหมือนคุณ คูเปอร์
จะเป็นไปได้มั้ย...
อาจจะมีทาง... ทางที่เราจะกระโดดเข้าไปในหลุมดำ?
แล้วย้อนเวลากลับมา?
อย่าส่ายหน้าใส่ผมสิ
เวลาคือสัมพันธภาพ โอเคนะ?
มันๆ... มันยืดได้ มันหดได้ แต่...
มันถอยหลังไม่ได้ ไม่มีทาง
มีเพียงอย่างเดียวที่สามารถข้ามมิติ เหมือนเวลาได้ คือแรงโน้มถ่วง
โอเค
สิ่งมีชีวิตที่พาเรามาที่นี่ พวกเขาสื่อสาร...
- ผ่านแรงโน้มถ่วงใช่มั้ย? - ใช่
เขาจะคุยกับเราจากอนาคตได้มั้ย?
- อาจจะ - โอเค ถ้าพวกเขาทำได้...
"พวกเขา"คือสิ่งมีชีวิตมิติที่ห้านะ
สำหรับพวกเขา เวลาอาจจะเป็นอีกมิตินึงที่จับต้องได้
กับพวกเขา...
อดีตอาจจะเป็นหน้าผาที่ปีนลงไปได้ อนาคตอาจเป็น...
ภูเขาที่ปีนขึ้นไปได้ แต่กับเรามันไม่ใช่ เข้าใจนะ?
คูเปอร์ฉันทำพัง ฉันขอโทษ
แต่คุณก็รู้ทฤษฎีสัมพันธภาพ
แบรนด์...
ลูกสาวผมเพิ่งจะสิบขวบ
ผมสอนทฤษฎีของไอสไตน์ให้เธอไม่ได้ ก่อนที่ผมจะไป
คุณบอกเธอมั้ยว่าคุณจะมาช่วยโลก?
เปล่า
เราเป็นพ่อแม่คนเมื่อไหร่ จะมีสิ่งหนึ่งที่เราเริ่มเข้าใจ
ว่าเรารู้สึกอยากให้ลูกของเราปลอดภัย
และนั่นไม่ใช่การบอกเด็กสิบขวบ ว่าโลกจะแตกแน่
คูเปอร์?
- เมื่อไหร่จะสตาร์ทเครื่องได้ เคส? - หนึ่งถึงสองนาที
ไม่มีเวลาแล้ว ใส่หมวกเลย!
แบรนด์เป็นนักบินผู้ช่วยนะ
เคส เปิดออกซิเจนเข้าเครื่องยนต์หลักเลย!
- เราจะจุดระเบิดเครื่อง - รับทราบครับ
- พร้อม - ลดแรงดันอากาศ
เร่งสุดตัว!
หวัดดีรอม
รอมานานหลายปีแล้ว
กี่...? กี่ปีแล้ว?
ถึงตอนนี้คงจะ... ยี่สิบสามปี...
สี่เดือน กับอีกแปดวัน
ดอยล์ล่ะ?
ฉันคิดว่าฉันพร้อมแล้ว ฉันแม่นทฤษฎีแล้ว แต่...
ความจริงมันต่างกันมาก
แล้วมิลเลอร์?
หมดหวังทุกๆอย่าง
ทำไมคุณไม่นอน?
ผมตื่นมาหลายรอบ แต่ก็เลิกหวังแล้วว่าพวกคุณจะกลับมา
ดูเหมือนฟุ้งซ่านไปก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น
ผมศึกษาทุกๆอย่างเกี่ยวกับหลุมดำ...
แต่ผมไม่สามารถส่งอะไรให้พ่อคุณได้เลย
เรารับได้อย่างเดียว แต่ส่งกลับไม่ได้
- พ่อยังอยู่มั้ย? - ยังอยู่สิ
- จริงหรอ? - จริงสิ
เรามีข้อความที่เก็บมาหลายปี
"คูเปอร์"
ข้อความภายในยี่สิบสามปี
เปิดตั้งแต่ต้นเลย
เฮ้ พ่อ
มาทักทาย หวัดดีครับ
ผมสอบได้ที่สองโรงเรียน
แต่ครูเคิร์ลลิ่งก็ยังแจกเกรดซีผมอยู่ดี
ฉุดเกรดหน่อย แต่ที่สองก็ไม่เลว
คุณตาไปงานเรียนจบของผม
ผมเจอผู้หญิงอีกคนนึง พ่อ
ผมว่า...
ผมว่าคนนี้แหละที่ใช่
ชื่อโลอิส นี่รูปเธอครับ
เมิร์ฟขโมยรถคุณตาไป
ขับไปชนหน่อย แต่ก็ปลอดภัยดี
เฮ้ พ่อ
ดูนี่สิ!
พ่อมีหลานแล้วนะ
ลูกผมชื่อเจสซี่
ผมอยากจะให้ลูกชื่อคูเปอร์ แต่โลอิสบอกว่า... ค่อยอีกคนแล้วกัน
แต่โดนัลด์บอกว่าเขาได้สิทธิ์ของทวดไปแล้ว เพราะงั้นเราเลยยอมเขาได้
ลูกรัก
บอกลาคุณปู่สิลูก บ๊ายบายคุณปู่สิ โอเคจ้ะ
ขอโทษที่ไม่ได้ติดต่อมานาน
ทำไมต้องเกิดเรื่องนี้ขึ้นกับเจสซี่
คุณตาตายอาทิตย์ที่แล้ว
เราฝังศพคุณตาไว้ ในสวนหลังบ้านกับแม่...
...และเจสซี่
เราคงจะฝังพ่อไว้ที่นั่นเหมือนกันถ้าพ่อ...
...จะกลับมา
เมิร์ฟก็ไปงานศพ
ไม่ค่อยได้เจอเท่าไหร่ แต่เธอก็มางานนี้จริงๆ
พ่อคงไม่ได้ดูวิดีโอนี้หรอก ผมรู้
ที่ผมพูดไปทั้งหมดมันก็เป็นแค่...
อากาศ... ที่ลอยหายไปในความมืด
โลอิสบอกว่า...
ผมควรตัดใจจากพ่อได้แล้ว
แล้ว...
เพราะงั้น...
ผมคง... ต้องตัดใจแล้ว
ผมไม่รู้ว่าพ่ออยู่ที่ไหน...
แต่ผมหวังว่าพ่อจะมีความสุข
ลาก่อนครับ
เฮ้ พ่อ
เฮ้ เมิร์ฟ
คนสารเลว
หนูไม่ได้ส่งข้อความหาพ่อ ตอนที่พ่อยังตอบกลับได้...
เพราะหนูโกรธมากที่พ่อทิ้งหนูไป
แต่พอพ่อเงียบหายไป มัน...
ทำให้หนูต้องยอมรับ การตัดสินใจของพ่อให้ได้
แต่วันนี้เป็นวันเกิดหนู
และมันสำคัญมากเพราะพ่อบอกหนู...
พ่อเคยบอกหนูว่า ถ้าพ่อกลับมาเราอาจจะอายุเท่ากัน
และวันนี้หนูอายุเท่าพ่อตอนที่พ่อจากไป
เพราะงั้นวันนี้พ่อกลับมาได้แล้วนะ
ขอโทษที่ขัดจังหวะ ฉันแค่ไม่เคยเห็นเธอที่นี่มาก่อน
หนูไม่เคยมาที่นี่ค่ะ
ฉันคุยกับเอมีเลีย... ตลอดเวลาเลย มันช่วยได้นะ
- ดีใจนะที่หนูยอมพูดกับพ่อซะที - ไม่ค่ะ ก็แค่...
อยากระบายความอึดอัดใจมากกว่า
- ฉันรู้ว่าพ่อเธอยังมีชีวิตอยู่ - หนูรู้ค่ะ
มีหลายเหตุผล ที่ทำให้พวกเขาอาจสื่อสารกลับมาไม่ได้
เข้าใจค่ะ ศาสตราจารย์
ฉันไม่แน่ใจ... ว่าตัวเองกลัวอะไรมากกว่ากัน
ระหว่าง พวกเขาไม่กลับมาอีกเลย หรือ...
กลับมา... แล้วพบว่าเราล้มเหลว
งั้นก็ทำให้สำเร็จสิคะ
ถ้างั้น...
กลับไปดูสมการที่สี่อีกที ลองใส่สนามพลังงานอื่นเข้าไปแทน
ด้วยความเคารพค่ะศาสตราจารย์ เราลองมาเป็นร้อยๆรอบแล้วค่ะ
ถูกแค่ตัวเดียวก็สำเร็จแล้ว เมิร์ฟ
วิศวกรที่นี่ต้องเสี่ยงกับ งานที่อันตรายมากนะ
ฉันพยายามทำดีที่สุดแล้ว...
ถึงแม้ฉันจะแก้สมการไม่ได้ ก่อนที่จะลงหลุมก็ตาม
- อย่าคิดแง่ร้ายสิคะศาสตราจารย์ - ฉันไม่กลัวตายหรอก
ฉันเป็นนักฟิสิกส์
ฉันกลัวเวลาต่างหาก
เวลาหรอ
คุณกลัวเวลาสินะ
ที่ผ่านมาเราพยายามแก้สมการ...
โดยไม่เปลี่ยนสมมุติฐานเรื่องเวลาเลย
- แปลว่า...? - ก็แปลว่า...
ทุกสมการพยายามพิสูจน์ ข้อพิสูจน์ของมันเอง มัน...
วกไปวนมา ไร้สาระมาก
เธอเรียกงานทั้งชีวิตฉันว่าไร้สาระรึ เมิร์ฟ?
ไม่ค่ะ หนูแค่บอกว่าคุณพยายาม...
ทำโจทย์ด้วยมือข้างเดียว หรือสองข้างไพล่หลังอยู่
และหนูไม่เข้าใจว่าทำไม
ฉันแก่แล้ว เมิร์ฟ
เราค่อยพูดเรื่องนี้กันวันหลังได้มั้ย?
ฉันอยากจะคุยกับลูกสาวฉัน
ก้าวออกไปยังจักรวาล...
เราต้องพร้อมเผชิญความจริง ของการเดินทางระหว่างดวงดาว
เราต้องก้าวให้พ้นขีดจำกัดของชีวิตเรา
เราต้องไม่คิดในฐานะของตัวเรา แต่ในฐานะของเผ่าพันธุ์
อย่านอนถอนใจอาลัยตายเปล่า
ทาร์สบังคับยานแม่เอนดูแรนซ์ ให้ใกล้กับเราที่สุดแล้ว
แต่เราเสียเวลาในดาวเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้
ทำให้เราไม่มีเชื้อเพลิงพอ ที่จะลงจอดดาวทั้งสองดวง เพราะงั้น...
เราเลยต้องเลือก
ยังไงล่ะ?
ดาวสองดวงมีโอกาสทั้งคู่
ข้อมูลของเอ็ดมันส์ดีกว่า แต่ดร.แมนน์เป็นคนเดียวที่ยังส่งสัญญาณมาอยู่
ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะคิดว่า ข้อมูลของเอ็ดมันด์จะใช้ไม่ได้
ดาวดวงนี้มีสารที่จำเป็นกับการดำรงชีวิต
- ของดร.แมนน์ก็เหมือนกัน - คูเปอร์ ฉันเชี่ยวชาญเรื่องนี้นะ
แล้ว...
ฉันเชื่อว่าดาวเอ็ดมันด์เป็นไปได้มากกว่า
- ทำไม? - เพราะการ์แกนทัวไงล่ะ
ลองดูดาวมิลเลอร์สิ มีไฮโดรคาร์บอน อินทรีย์สาร ใช่...
แต่ปราศจากชีวิต แม้แต่เชื้อโรค ดาวของดร.แมนน์คงจะเหมือนกัน
เพราะหลุมดำเนี่ยนะ?
กฎของเมอร์ฟี่ อะไรที่มีทางเกิดมันก็จะเกิด
อุบัติเหตุคือปัจจัยแรกของการวิวัฒนาการ
แต่เมื่อเข้าไปอยู่ในวงโคจรหลุมดำ ไม่ใช่แค่นั้นที่จะเกิด
มันดูดเอาดาวเคราะห์น้อย ดาวหางเข้าไป เหตุการอื่นๆอาจเกิดขึ้นได้
เราต้องก้าวต่อไปข้างหน้า
คุณเคยบอกเองว่าดร.แมนน์...
เก่งที่สุดแล้ว
เขามีความสามารถ เรามาถึงนี่ได้ก็เพราะเขา
แล้วตอนนี้เขาอยู่นั่นแล้วไง
เขาอยู่บนดาวนั่น และกำลังส่งข้อมูลที่ชัดเจนมาก
บอกให้เราไปที่ดาวของเขา
จริงอยู่ แต่ข้อมูลของเอ็ดมันด์... น่าเชื่อถือกว่า
เราต้องโหวต
แต่ก่อนที่เราจะโหวต มีอย่างนึงที่นายต้องรู้
แบรนด์? เขามีสิทธิ์ที่จะรู้
เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกันเลย
- อะไรเหรอ? - เธอหลงรักวูล์ฟ เอ็ดมันด์อยู่
- จริงรึเปล่า? - ใช่
และฉันอยากจะทำตามที่ใจเรียกร้อง
บางครั้งเราก็เสียเวลาไปกับ การแก้ปัญหาพวกนี้ด้วยทฤษฎี
คุณเป็นนักวิทยาศาสตร์นะ แบรนด์
งั้นฟังฉันนะ...
ถ้าฉันบอกว่าความรัก ไม่ใช่สิ่งที่เราสร้างขึ้นมา มัน...
สังเกตได้ มันทรงพลัง
มันต้องมีความหมายบางอย่าง
มันมีความหมาย ใช่ ประโยชน์ทางสังคม พันธะทางสังคม การเลี้ยงดูเด็ก...
เรายังรักคนที่ตายไปแล้ว แล้วนี่มีประโยชน์ทางสังคมยังไง?
ไม่มี
มันอาจมีความหมายมากกว่านั้น บางอย่างที่เรา...
ยังไม่เข้าใจตอนนี้
บางทีอาจจะ... มีหลักฐาน หรือ...
สิ่งประดิษฐ์ในมิติที่สูงขึ้นไป ที่เราไม่สามารถรับรู้ได้
ความรักพาฉันข้ามจักรวาล มาเจอคนที่ไม่ได้เจอมาเป็นสิบปี...
คนที่ฉันรู้ว่าอาจตายไปแล้ว
ความรักเป็นเพียงสิ่งเดียว ที่สามารถรับรู้ได้...
ผ่านมิติของกาลเวลาและอวกาศ
บางครั้งเราอาจจะต้องเชื่อมัน ถึงเราจะยังไม่เข้าใจมันก็ตาม
ก็ได้ คูเปอร์...
ใช่...
ฉันอยากจะเจอวูล์ฟอีกครั้งมาก ถึงแทบจะเป็นไปไม่ได้ก็ตาม
นั่นไม่ได้แปลว่าฉันคิดผิด
ตามตรงนะ เอมีเลีย...
คุณอาจคิดผิด
ทาร์ส มุ่งหน้าไปดาวดร.แมนน์เลย
เสียไร่ไปอีกประมาณหนึ่งในสาม แต่ปีหน้า...
ปีหน้าฉันจะไปทำไร่ที่ฟาร์มของเนลสัน แล้วปลูกใหม่หมด
เกิดอะไรขึ้นกับเนลสัน?
เมิร์ฟ กินไม่อิ่มรึเปล่า? จะเอาอะไรเพิ่มมั้ย?
ไม่เป็นไรค่ะ อิ่มแล้ว ขอบคุณค่ะ ทำอร่อยมาก
คูเปอร์ กินผักด้วยลูก
วันนี้จะค้างที่นี่มั้ย? ห้องเธอยังเรียบร้อย เหมือนเดิมทุกอย่างเลยนะ...
ฉันต้องกลับค่ะ
เดี๋ยวใช้เครื่องดูดฝุ่น ทำความสะอาดห้องให้นะเมิร์ฟ...
ฉันต้อง...
ทำให้คิดถึงอดีตค่ะ
ฉันเข้าใจเธอนะ เฮ้ คูเปอร์
ฝุ่นน่ะครับ
โลอิส ฉันมีเพื่อนที่...
ตรวจปอดเขาได้นะ
- เอมีเลีย ผมขอโทษ - คุณก็แค่พูดตามเหตุผลนี่
หรือไม่คุณก็ลงโทษฉัน ที่ทำทุกอย่างพังบนดาวมิลเลอร์
ไม่ นี่ไม่ใช่การตัดสินใจส่วนตัว
ถ้าคุณเลือกดาวผิด คุณจะต้องเจอสถานการณ์เดียวกับฉันมั่ง
คุณคำนวณไว้แล้ว ว่าเชื้อเพลิงไม่พอที่จะไปทุกที่ได้
พอออกจากดาวดร.แมนน์ คุณจะต้องตัดสินใจว่าจะกลับบ้าน...
หรือเดินทางไปดาวเอ็ดมันด์เพื่อทำแผนบี
สร้างอาณานิคมใหม่ จะช่วยชีวิตพวกเราไม่ให้สูญพันธุ์
คุณจะต้องเลือกระหว่าง เห็นหน้าลูกๆคุณอีกครั้ง...
กับอนาคตของมนุษยชาติ
ตอนนั้นคุณจะมีเหตุผลใช่มั้ย
เขาถามหาคุณตั้งแต่มาที่นี่แล้วครับ
พยายามติดต่อคุณหลายครั้งแล้ว
เมิร์ฟ
หนูมาแล้วค่ะศาสตราจารย์
ฉันทำให้ทุกคนผิดหวัง
ไม่เลย คุณทำให้เรามาไกลมาก ใกล้สำเร็จแล้ว
หนูจะจบงานที่คุณเริ่มไว้เองค่ะ
ดี ดีมาก เมิร์ฟ
เธอมีศรัทธา...
ตลอด...
ตลอดหลายปี
ฉัน...
ฉันขอให้เธอมีศรัทธา
ฉันอยากให้เธอเชื่อ...
ว่าพ่อของเธอ...
จะกลับมา
หนูเชื่อค่ะศาสตราจารย์
- ยกโทษให้ฉันด้วย เมิร์ฟ - ไม่มีอะไรจะต้องยกโทษเลยค่ะ
ฉัน... ฉันโกหก เมิร์ฟ
ฉันโกหกเธอ
ไม่มีความจำเป็นที่พ่อของเธอ...
ต้องกลับมา
ไม่มีทางไหนจะช่วยเราได้
แต่แผนเอ...
ทุกๆคน... ทุกๆคนบนโลกนี้
แล้วสมการล่ะ
พ่อหนูรู้เรื่องนี้มั้ย?
เขาทิ้งหนูไปหรอ?
จง...
พร้อม...
ประจัญ...
หันสู้...
ไม่
ไม่!
ห้ามจากไปอย่างงี้นะ
คุณ... ไม่
ดร.แบรนด์ ฉันเสียใจด้วยที่จะต้องบอกคุณว่า พ่อคุณเสียแล้ววันนี้ เขาไม่เจ็บปวด
เขาตายอย่างสงบ
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
แบรนด์ คุณรู้ใช่มั้ย?
เขาบอกคุณใช่มั้ย?
คุณรู้
ทั้งหมดเป็นแผนลวงโลก
คุณทิ้งเราไว้ที่นี่
ให้ขาดอากาศ
ให้อดอยาก
เมฆน้ำแข็ง
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร
คุณคงไม่มีทางรู้เลย...
ว่ามันรู้สึกดีแค่ไหน ที่ได้เห็นหน้าคนอีกซักคน
ตอนแรกผมก็มีความหวังไม่มากนัก แต่...
หลังผ่านไปนานมากมันก็ไม่เหลือเลย
เสบียงของผมหมดเกลี้ยงแล้ว
ครั้งล่าสุดที่เข้าจำศีล ผมไม่ได้ตั้งวันปลุกด้วยซ้ำ
เหมือนคุณปลุกผม จากความตายอีกครั้งจริงๆ
ลาซารัส
- แล้วคนที่เหลือล่ะ? - เกรงว่าคุณคือคนสุดท้ายครับ
ไม่มีเลย... จริงหรอ
ไม่ สถานการณ์ของเราตอนนี้คือ โอกาสที่จะไปช่วยคนอื่นๆได้มีน้อยมาก
ดร.แมนน์ ดร.แมนน์?
บอกเราเรื่องโลกนี้หน่อยค่ะ
"โลกนี้"...หวังว่านะ
โลกนี้... เย็นจัด...
แข็งกระด้าง...
แต่สวยงามมากจริงๆ
กลางวันมีหกสิบเจ็ดชั่วโมงที่เย็นจัด
กลางคืนมี...
หกสิบเจ็ดชั่วโมงที่เย็นกว่ามาก
แรงโน้มถ่วงพอเหมาะมากๆ แปดสิบเปอร์เซนต์ของโลก
ตรงนี้ที่ผมลงจอดน้ำเป็นด่าง...
และในอากาศมีแอมโมเนีย มากเกินจะหายใจได้ไม่กี่นาที แต่...
ถ้าดูที่ชั้นผิวนี้ จะมีชั้นผิวนึง...
เป็นคลอรีนเจือจาง
แอมโมเนียจะทำปฏิกริยากับคลอรีน ได้ไฮโดรคาร์บอนและอากาศที่หายใจได้
ให้อินทรียสาร หรือแม้แต่สิ่งมีชีวิต
เราอาจจะอาศัยบนโลกนี้ได้
สำรวจผิวดาวหมดเลยหรอ?
ผมสำรวจดาวดวงนี้มานานหลายปีแล้ว
- คุณสำรวจได้ขนาดไหน? - ผมวางแผนสำรวจดาวไว้มากมาย
แต่เพราะออกซิเจนมีปริมาณจำกัด คิปป์ ที่อยู่ตรงนั้นเลยช่วยเดินแทนผม
- เกิดอะไรขึ้นกับเขาครับ? - โดนปลดประจำการ
คิปป์เคยระบุสารผิดพลาดไปหน่อย เช่นผลึกแอมโมเนีย
แต่หลังจากที่พลังงานเริ่มหมด สุดท้ายแล้วผมก็ต้องปลดประจำการเขา...
ใช้แหล่งพลังงานเขา ช่วยให้ภารกิจดำเนินต่อ
ผมรู้สึกเดียวดายตั้งแต่ก่อนจะปิดเขาแล้ว
อยากให้ผมดูเขาหน่อยไหม?
ไม่ ไม่ ต้องให้คนจัดการ
ดร.แบรนด์ เคสส่งข้อความมาหาคุณ จากยานเอนดูแรนซ์ครับ
โอเค จะไปแล้ว โทษนะคะ
ดร.แบรนด์ ฉันเสียใจด้วยที่ต้องบอกคุณว่า พ่อคุณเสียแล้ววันนี้
เขาไม่เจ็บปวด
เขาตายอย่างสงบ
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
นั่นเมิร์ฟใช่มั้ย?
เธอ... เธอโตแล้ว
แบรนด์ คุณรู้ใช่มั้ย?
เขาบอกคุณใช่มั้ย?
คุณรู้
ทั้งหมดเป็นแผนลวงโลก
คุณทิ้งเราไว้ที่นี่
ให้ขาดอากาศ
ให้อดอยาก
พ่อฉันรู้ด้วยมั้ย?
พ่อ?
หนูแค่อยากรู้...
พ่อทิ้งให้หนูตายอยู่นี่จริงหรอ
หนูอยากรู้จริงๆ
คูเปอร์...
พ่อของฉันทุ่มเท...
ทั้งชีวิตเพื่อแผนเอ ฉันไม่รู้จริงๆว่าเธอพูดเรื่องอะไร
ผมรู้
เขาไม่เคยคิดจะให้คน หนีออกนอกโลกเลยหรอ?
ไม่เลย
แต่พ่อพยายามแก้สมการแรงโน้มถ่วง มาเป็นสี่สิบปีแล้ว
เอมีเลีย พ่อคุณแก้สมการได้ ก่อนที่ผมจะออกเดินทางด้วยซ้ำ
แล้วทำไมเขาไม่ใช้มัน?
สมการไม่สอดคล้องกับกลศาสตร์ควอนตัม เราต้องรู้มากกว่านั้น
อะไร? ต้องรู้อะไร?
ข้อมูลมากกว่านั้น จะรู้ก็ต่อเมื่ออยู่ในหลุมดำ
กฎของฟิสิกส์ใช้ไม่ได้กับภาวะเอกฐาน
รอมมิลี่ เรื่องจริงหรอ?
ถ้าหลุมดำเป็นเหมือนหอย ภาวะเอกฐานก็คือไข่มุกข้างใน
แรงโน้มถ่วงมหาศาลจนความลับนั่น ถูกซ่อนไว้ตลอดกาล หลังขอบฟ้าเหตุการณ์
คือเหตุผลที่เราเรียกมันว่าหลุมดำ
โอเค ถ้าเราเข้าไปในขอบฟ้าเหตุการณ์...
ไม่มีทาง คูเปอร์
บางอย่างเราไม่ได้ถูกกำหนดมาให้รู้
พ่อคุณเลยต้องหาทางอื่น เพื่อช่วยไม่ให้มนุษยชาติสูญพันธุ์
- ก็คือแผนบี สร้างอาณานิคม - ทำไมไม่บอกทุกคน!
- ทำไมยังสั่งให้คนสร้างสถานีอวกาศอยู่! - เพราะเขารู้ว่ามันยากแค่ไหน...
ที่จะให้คนร่วมมือกันเพื่อช่วยเผ่าพันธุ์ตัวเอง แทนที่จะสนแต่ตัวเอง
- หรือลูกของเขา - ไร้สาระสิ้นดี
คุณไม่มีทางจะมาที่นี่ได้ นอกจากว่าจะเชื่อว่าตัวเองมาช่วยโลก
วิวัฒนาการสำคัญกว่า ความเห็นแก่ตัวของแต่ละคน
เราเป็นห่วงใครมากๆ โดยไม่คิดถึงตัวเอง ก็กับคนที่รู้จักเท่านั้น
แต่เราแทบไม่เห็นใจคนที่ไกลตัวออกไปเลย
แต่คำโกหกนั่น
คำโกหกที่ชั่วร้ายนั่น?
ให้อภัยไม่ได้ เขารู้ดี
เขาพร้อมที่จะสละมนุษยธรรมของตัวเอง เพื่อช่วยมนุษยชาติ
- เป็นการเสียสละอย่างไม่น่าเชื่อ - ไม่!
การเสียสละอย่างไม่น่าเชื่อก็คือ ผู้คนบนโลก... ที่ต้องมาตาย!
เพราะความจองหองของเขา...
เลยบอกว่าไม่มีทางช่วยคนได้
เสียใจด้วย คูเปอร์... ไม่มีทางช่วยได้จริงๆ
ไม่ ไม่
เราคืออนาคต
คูเปอร์ ฉันควรทำยังไง?
ปล่อยผมกลับบ้าน
เธอมองโลกแง่ดีมากนะ
สมการเขาถูกต้องหมด เขาแก้ได้เป็นปีแล้ว
- ทำไมใช้ไม่ได้? - ได้คำตอบแค่ครึ่งเดียว
โอเค แล้วเธอจะหาอีกครึ่งนึงยังไง?
นอกโลก ในหลุมดำ
- แต่ติดแหงกอยู่บนโลก... - อ่าฮะ?
คงเป็นไปไม่ได้
ผู้คนอพยพย้ายถิ่นกันหมด
เขาจะไปหาที่ไหนได้?
รอดก็พอ
บ้าเอ๊ย
เมิร์ฟ คนอื่น... คนอื่นไม่มีสิทธิ์จะรู้หรอ?
แตกตื่นไม่ช่วยอะไร เราแค่ต้องทำงานของเราให้ดีที่สุด
แล้วนี่ไม่เหมือนที่ดร.แบรนด์ ให้เราทำมาตลอดหรอ?
แบรนด์ปล่อยให้เราตาย แต่ฉันพยายามแก้สมการอยู่
แล้ว...
เธอคิดอะไรออกบ้าง?
ความรู้สึกน่ะ
ฉันเล่าเรื่องผีของฉันแล้ว
พ่อฉันคิดว่าฉันเรียกมันว่าผี...
เพราะว่าฉันกลัวมัน
แต่ฉันไม่เคยกลัวมันเลย
ฉันเรียกมันว่าผีเพราะฉันรู้สึก...
เหมือนเป็นคนจริงๆ
มันพยายามจะบอกอะไรบางอย่าง
ถ้าจะมีคำตอบอยู่บนโลก มันก็ต้องอยู่ที่นั่น...
ซักอย่างในห้องนั้น ฉันต้องหาให้เจอ
เราไม่มีเวลาแล้ว
แล้วถังออกซิเจนสำรองที่เหลือล่ะ?
ไม่เป็นไร เคส ไม่ต้องใช้เดี๋ยวก็นอนแล้ว
- เฮ้ คูเปอร์? - ไรหรอ?
ขอเสนออะไรอย่างนึงก่อนเดินทางกลับ
- ว่ามา? - ไปสำรวจหลุมดำครั้งสุดท้ายกัน
ฉันจะกลับบ้าน รอม
ใช่ รู้น่ะ แต่นี่ไม่ได้ทำให้นายเสียเวลาเลยนะ
แถมมีหวังช่วยคนบนโลกด้วย
- พูดมาซิ - การ์แกนทัวเป็นหลุมดำหมุนอายุมาก
- ที่เราเรียกว่าภาวะเอกฐานแบบอ่อน - อ่อนเรอะ?
เพราะขนาดที่มหึมา ทำให้สนามโน้มถ่วงใกล้เคียงกันมากจน...
ถ้าข้ามขอบฟ้าเหตุการณ์อย่างรวดเร็ว ก็มีโอกาสรอด ยานสำรวจบอก
- ถ้าข้ามไปจะเกิดอะไรขึ้น? - หลังขอบฟ้าเหตุการณ์ยังไม่มีใครรู้
เลยจะบอกว่า เป็นไปได้มั้ยที่จะส่งหุ่นยนต์...
ไปสำรวจภาวะเอกฐาน แล้วส่งข้อมูลควอนตัมกลับมา?
ถ้าเขามีเครื่องส่งสัญญาณ ที่ส่งพลังงานทุกรูปแบบออกมาได้
หุ่นยนต์ตัวนี้กลายเป็น"เขา" ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?
ทาร์สเป็นตัวเลือกที่ดีมาก
ฉันบอกเขาว่าให้เก็บข้อมูลอะไรบ้าง
ผมต้องการเครื่องส่งสัญญาณเก่า ของคิปป์ คูเปอร์
นายทำเพื่อเราจริงหรอ?
ก่อนจะซึ้งน้ำตาไหล อยากให้รู้ว่า ผมมีหน้าที่ทำตามคำสั่งคุณเสมอครับ
- ไฟแจ้งเตือนนายเสียแล้ว - ผมไม่ได้เล่นมุก
ผมขอให้ทาร์สถอดชิ้นส่วน บางอย่างของคิปป์ออกนะครับ
ผมไม่อยากให้ข้อมูลหลักของเขาเสียหาย
ผมจะสอนเขาเอง
ก็ได้
ดร.แมนน์ เราต้องหาที่ปลอดภัยสามที่ เพื่อสร้างแลปให้แบรนด์แล้วก็เป็นที่อยู่อาศัย
ถ้าสร้างไม่คิดเลย จะเคลื่อนย้ายลำบากภายหลัง
ผมจะพาคุณไปเอง แต่ตอนนี้ไม่คิดว่า...
สภาพอากาศจะอำนวยเท่าไหร่ เราน่าจะรอก่อน
เคสกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ พร้อมกับอุปกรณ์ก่อสร้างทั้งหมด
ผมอยากจะรีบสร้างให้เสร็จก่อนที่จะมืด
โอเค ที่นี่จะมีพายุบ่อยหน่อยนะ
โอเค แล้ว...?
- คุณต้องติดเครื่องสื่อสารระยะไกล - ติดแล้ว
- ชาร์จแล้วยัง? - ชาร์จแล้ว
ตามผมมา
- ทาร์ส เจ็ดสิบสองชั่วโมงนะ? - รับทราบ คูเปอร์
แบรนด์บอกผมแล้ว ว่าทำไมคุณอยากกลับบ้านมาก
ผมอดคิดเรื่องนึงไม่ได้มานานแล้วว่า...
ภารกิจยิ่งใหญ่อย่างพวกเรา ควรจะต้องมีวิศวกรมากกว่านี้
ช้าลงหน่อยดีกว่าเพื่อน ปลอดภัยไว้ก่อน เคส จำไว้
เหมือนกันนะ คูเปอร์
ผมต้องบอกคุณเลยว่า ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ทำภารกิจนี้
แต่หลังจากที่เราตั้งถิ่นฐาน และสร้างทุกอย่างเสร็จ ผมก็หมดหน้าที่แล้ว
ผมจะกลับบ้าน
คุณยังมีคนรัก แต่ถึงจะไร้ครอบครัว...
ผมบอกคุณได้เลยว่าความต้องการ จะอยู่กับมนุษย์คนอื่นมันมากขนาดไหน
ความรู้สึกนั่นคือสิ่งสำคัญ...
ที่ทำให้มนุษย์อย่างพวกเรา ไม่ยอมแพ้ต่ออะไรง่ายๆ
- คุณไอมานานแค่ไหนแล้ว? - ซักพักค่ะ
แม่ให้ผมเล่นในห้องนี้
แต่ผมไม่แตะของอาเลยนะ
ลงนุ่มๆนะ
รู้มั้ยว่าทำไมเราถึงไม่สามารถส่งหุ่นยนต์ มาทำภารกิจนี้แทนได้ คูเปอร์?
หุ่นยนต์แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ไม่ดี เพราะเราไม่สามารถโปรแกรมความกลัวตายได้
สัญชาติญาณกลัวตายเป็นสิ่งสำคัญ ที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ
ดูคุณเป็นตัวอย่างสิ
พ่อ...
ที่สัญชาติญาณกลัวตายส่งผ่านไปถึงลูกๆ
ผลการวิจัยบอกว่าอะไรเป็นสิ่งสุดท้าย ที่คุณจะเห็นก่อนที่จะตาย?
ลูกคุณ หน้าของลูกคุณ
ในวินาทีก่อนตาย ใจคุณจะมีแรงเฮือกสุดท้ายเพื่อเอาชีวิตรอด
เพื่อลูก
หายใจลึกๆ
เฮ้ เธอคือคูเปอร์ใช่มั้ย นั่งลงตรงนี้ให้ตรวจหน่อยสิ
สุขภาพแย่มาก อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
- โอเคนะ? - ได้
ทาร์ส ทำไมนานจัง?
ศาสตราจารย์ครับ มีปัญหากับการบูทเซคเตอร์หน่อย
ฉันไม่รู้เรื่องเลย
ตลกดีนะ
ตอนที่ออกมาจากโลก...
ผมคิดว่าตัวเองพร้อมจะตายแล้ว
เรื่องจริงก็คือ...
ผมไม่ได้คิดถึงโอกาสเลยที่ดาวของตัวเอง จะไม่สามารถอยู่อาศัยได้
ไม่มีอะไรเป็นไปอย่างที่มันควรจะเป็น
ไปกันเถอะ
เฮ้ เจ้าหนู ค่อยๆหายใจเข้าลึกๆนะ
เกิดอะไรขึ้น?
- คุณจะทำอะไรน่ะ! - ผมขอโทษ! ผมปล่อยให้คุณกลับยานลำนั้นไม่ได้
ผมจะต้องใช้มันทำภารกิจให้สำเร็จ...
ก่อนที่คนอื่นจะรู้ว่าดาวดวงนี้อยู่ไม่ได้
เราอาศัยบนดาวนี้ไม่ได้ ผมขอโทษ! ผมขอโทษ!
- เราอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว - คุณต้องย้ายบ้านตอนนี้เลย
ขอพูดให้เข้าใจอีกครั้งนะ คุณต้องมีความรับผิดชอบ...
- โอ๊ย! บ้าเอ๊ย! - คูเปอร์ เก็บของอาเมิร์ฟออกจากบ้านซะ
พ่อไม่ได้เลี้ยงพี่มาให้โง่แบบนี้นะ ทอม!
พ่อไม่ได้เลี้ยงฉัน ตาต่างหากที่เลี้ยง แล้วตาก็ถูกฝังไปพร้อมกับแม่และก็เจสซี่แล้ว
แกปลอมข้อมูลขึ้นมาทั้งหมด?
ใช่
ไม่มีชั้นผิวที่ว่า?
ไม่มี
ฉันพยายามทำหน้าที่ตัวเอง คูเปอร์...
แต่ฉันรู้ตั้งแต่วันแรกที่มาถึงนี่แล้ว ว่าดาวนี้ไม่มีอะไรเลย
ฉันฝืนใจไม่ทำในสิ่งที่อยากทำเป็นปีๆ...
เพราะฉันรู้ว่า...
ถ้าเพียงแค่กดปุ่มนั้น...
ก็จะมีคนมาที่นี่เพื่อช่วยฉัน
แกมันไอ้ขี้ขลาด
ใช่
ถ้าพี่ไม่อยากย้าย ก็ให้ครอบครัวย้ายออกไป เห็นแก่ครอบครัวเถอะ
ให้ไปใช้ชีวิตไร้สาระกับเธอ สวดมนต์ภาวนาให้พ่อกลับมาช่วยหรอ?
พ่อไม่กลับมา พ่อไม่คิดจะกลับมาอยู่แล้ว ฉันต่างหากที่จะช่วย
เธอคิดจะช่วยทุกคน เพราะว่าพ่อช่วยเราไม่ได้หรอ?
พ่อไม่คิดจะช่วยเราด้วยซ้ำ! พ่อแค่ทิ้งพวกเราไป!
เขาทิ้งให้เราตายอยู่นี่
ไม่มีใครจะไปกับเธอ
พี่จะรอให้ลูกคนถัดไปตายใช่มั้ย?
ไปให้พ้น
อย่ามาให้เห็นหน้าอีก
เอาของอาไปเก็บเถอะ
หยุดนะ!
ไม่ ไม่!
ดร.แมนน์ มีโอกาสห้าสิบๆ ที่คุณอาจตายแทนได้นะ!
เป็นโอกาสเยอะที่สุดในรอบหลายปีแล้ว
อย่าด่วนตัดสินผม คูเปอร์
คุณไม่เคยลิ้มรสความทรมานแบบผม น้อยคนนักที่จะเจอ
เธอทำดีที่สุดแล้ว เมิร์ฟ
คุณรู้สึกได้ใช่มั้ย?
สัญชาติญาณเอาตัวรอด
นั่นเป็นแรงผลักดันให้ผม และพวกเราทุกๆคน และนั่นจะช่วยให้เรารอดชีวิต
เพราะผมอยากช่วยเราทุกคน เพื่อคุณ คูเปอร์
ขอโทษด้วย ผมทนมองคุณไม่ได้จริงๆ ผมขอโทษ
คิดว่าตัวเองทนได้ แต่เรื่องจริงไม่
ผมอยู่นี่ ผมอยู่เคียงข้างคุณ
ฟังเสียงของผมนะ คูเปอร์
ผมอยู่นี่แล้ว
คุณไม่ได้อยู่ลำพังนะ
คุณเห็นลูกๆคุณมั้ย?
ไม่เป็นไรนะ
ลูกๆจะอยู่เคียงข้างคุณ
ศาสตราจารย์แบรนด์ท่องบทกลอน ให้คุณฟังก่อนมามั้ย?
คุณจำได้มั้ย?
อย่านอนถอนใจอาลัยตายเปล่า
ถึงแก่เฒ่าเป็นเช่นดั่งเพลิงร้อนเร่า
เผาพรุ่งพรั่งเร่งแซงแข่งตะวัน
แบรนด์! ช่วยด้วย!
- ช่วยด้วย! - คูเปอร์?
เคส!
ขาดอากาศ
แอมโมเนีย
คูเปอร์ คูเปอร์ จะไปช่วยแล้ว! เคส!
- รู้ตำแหน่งแล้ว - ไป! ไป ไป!
เร่งสุดตัว!
คูเปอร์ เรามาช่วยแล้ว อดทนไว้อย่าพูด
หายใจน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เราใกล้ถึงแล้ว
มีรหัสรักษาความปลอดภัยครับ จำเป็นต้องให้คนทำเพื่อเข้าสู่ระบบ
ฝากด้วยครับ
กลั้นหายใจไว้
เรามาแล้ว เรามาแล้ว มาช่วยแล้ว เคส เร็วเข้า!
เราต้องเร็วขึ้นอีก เคส! เร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น!
รอก่อนนะ เร็วเข้า
เห็นเขาแล้ว เห็นเขาแล้ว! เคส เลี้ยว! เลี้ยวขวา!
คูเปอร์! คูเปอร์! ฉันมาแล้ว!
ข้อมูลไม่เหมือนที่แมนน์พูดเลย
เสียใจด้วย
- อะไรนะ? - แมนน์โกหกเรา!
ไป ไป
รอมมิลี่
รอมมิลี่!
รอมมิลี่! ได้ยินฉันมั้ย รอมมิลี่?
หนีเร็ว ศาสตราจารย์! หนีเร็ว!
- รอมมิลี่... - รอมมิลี่ ได้ยินฉันมั้ย?
ดูต้นทางให้หน่อย!
โลอิส?
- จำที่ฉันบอกได้มั้ยเคส? - ปลอดภัยไว้ก่อนครับ คูเปอร์
รอมมิลี่? รอมมิลี่ ได้ยินฉันมั้ย? นี่แบรนด์พูด
รอมมิลี่?
ดร.แบรนด์ คูเปอร์ รอมมิลี่ถูกระเบิด...
ดร.แมนน์เป็นคนทำ
ทาร์ส ทาร์ส! สิบนาฬิกา
บอกด้วยว่าทาร์สขึ้นมารึยัง
รอมมิลี่ไม่รอด
ผมช่วยเขาไม่ทัน
- ทาร์สเข้ามาแล้วครับ - เอาเครื่องขึ้นล่ะนะ
- บอกตำแหน่งยานเรนเจอร์หน่อย? - มุ่งหน้าไปยานเอนดูแรนซ์ครับ!
ถ้าเขาบังคับยานแม่ได้เมื่อไหร่ เราตายแน่
- เขาจะหนีไปใช่มั้ย? - ใช่ เขาวางแผนไว้แล้ว
เดี๋ยวลงไปข้างล่างนะคะ จะมีรถมารับ
เร็วเข้า! ผมถือกระเป๋าให้ ไปนั่งเบาะหลัง ไปนั่งเบาะหลังเดี๋ยวนี้!
ดร.แมนน์ โปรดตอบด้วย
ดร.แมนน์ โปรดตอบด้วย!
เขาไม่รู้วิธีการเทียบยานเอ็นดูแรนซ์
- เขาใช้ระบบอัตโนมัติได้ - ไม่มีทาง ทาร์สสั่งระงับไว้แล้ว
เยี่ยม
- ค่าความไว้ใจนายเท่าไหร่ ทาร์ส? - น้อยกว่าคุณแน่นอน
อย่าพยายามเทียบยาน ขอย้ำ อย่าพยายามเทียบยาน
โปรดตอบ...
ระบบเทียบยานอัตโนมัติถูกระงับ
- ยกเลิกคำสั่ง - ไม่อนุมัติ
ยกเลิกคำสั่ง
ไม่อนุมัติ
อย่าพยายามเทียบยาน ขอย้ำ อย่าพยายามเทียบยาน โปรดตอบ...
ค่อยๆขับเข้าหายานเอนดูแรนซ์นะ
การเทียบยานไม่สมบูรณ์
- ยกเลิกคำสั่ง - ประตูนิรภัยถูกล็อค
- เขาเทียบยานได้มั้ย? - เทียบยานไม่ถูกครับ
ดร.แมนน์ อย่า...
ประตูนิรภัยปลดล็อค
ดร.แมนน์ อย่า ขอย้ำ อย่าเปิดประตูนิรภัย
อย่าเปิดประตูนิรภัยเด็ดขาด
ถ้าเปิดประตู ความดันอากาศในยานจะระเบิด
- จะเกิดอะไรขึ้นถ้ายานระเบิด? - อันตรายครับ
โอเค ถอยมาก่อน ใช้ไอพ่นที่เรามีทั้งหมด เคส!
- ถอยเต็มกำลัง! - ถอย!
เคส ส่งวิทยุสื่อสารไปที่ยานเรนเจอร์...
เปิดลำโพงแจ้งเตือนฉุกเฉินเดี๋ยวนี้
ดร.แมนน์...
ขอย้ำ อย่าเปิดประตูนิรภัยชั้นใน ย้ำอีกครั้ง
- อย่า... - แบรนด์?
ผมไม่รู้เขาบอกอะไรคุณนะ...
แต่ผมกำลังจะเข้าไปขับยานเอนดูแรนซ์อยู่
เดี๋ยวเราค่อยคุยกันหลังผมเสร็จภารกิจนะ
ดร.แมนน์ ฟังฉันนะ...
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับชีวิตผม
หรือชีวิตคูเปอร์ เรื่องนี้เกี่ยวกับมนุษยชาติ
นี่คือวินาที...
มันไม่ปลอด...
พระเจ้า
- คูเปอร์ ไม่มีประโยชน์จะเสียเชื้อเพลิงเพื่อตาม... - วิเคราะห์การหมุนยานเอ็นดูแรนซ์
- คุณจะทำอะไรน่ะ? - เทียบยาน
ยานเอนดูแรนซ์หมุนเร็ว หกสิบเจ็ดถึงหกสิบแปดเรเดียนครับ
เตรียมใช้ไอพ่นหมุนยานเราให้เร็วเท่ากัน
- เป็นไปไม่ได้ครับ - ไม่... มันจำเป็น
ยานเอนดูแรนซ์เสียดสีชั้นบรรยากาศแล้ว!
มันไม่มีเกราะกันความร้อนนะ
- เคส นายพร้อมมั้ย? - พร้อมครับ
คูเปอร์! ไม่มีเวลาห่วงความปลอดภัยแล้ว
เคส ถ้าฉันสลบไป นายคุมยานต่อนะ
ทาร์ส เตรียมพร้อมขั้นตอนเทียบยานนะ
- ยานเอนดูแรนซ์เริ่มร้อนแล้ว - ห่างยี่สิบฟุต
ต้องไปทางขวาสามองศา คูเปอร์
ห่างสิบฟุต
คูเปอร์ ยานเรา... ขนานแล้ว!
เริ่มหมุนยานได้!
สู้หน่อย ทาร์ส
สู้หน่อย ทาร์ส!
- สำเร็จ - ชะลอยานได้!
ค่อยๆ
ไอพ่นชะลอยาน!
ติดเครื่องยนต์หลัก
ดันยานออกจากชั้นบรรยากาศ เร็วเข้า
ดับเครื่องยนต์หลัก!
หลุดจากชั้นบรรยากาศแล้ว
โอเค รอดูมายากลชุดถัดไป!
กลคงต้องดีหน่อย เพราะยานกำลังมุ่งหน้าเข้าหาหลุมดำครับ
ชิบเป๋ง
- เคส คุมยานให้หน่อย - รับทราบครับ
คูเปอร์ เราไหลไปหาการ์แกนทัวแล้ว
ต้องใช้เครื่องยนต์หลักมั้ยครับ?
ไม่ต้อง ปล่อยให้หลุมดำดูด เพื่อเป็นแรงเหวี่ยงให้เราแทน
- บอกข้อมูลมา - ผมมีข่าวดีแล้วก็ข่าวร้าย คูเปอร์
มุกนี้ได้ยินบ่อยแล้ว ทาร์ส บอกมาตรงๆ
เครื่องปั่นไฟสำรองทำงาน ระบบไม่มีปัญหา ดีหมดทุกอย่าง
ดี
โอเค ระบบขับยานอัตโนมัติ พังเสียหายทั้งหมด
แล้วเราก็ไม่มีเสบียงยังชีพ พอจะกลับโลกได้ แต่...
ผมคิดว่าเราอาจจะพอเดินทาง ไปดาวเอ็ดมันด์ได้
- แล้วเชื้อเพลิงล่ะ? - ไม่พอหรอก แต่ผมมีแผน
ให้การ์แกนทัวดึงเราเข้าใกล้ขอบฟ้าเหตุการณ์
จากนั้นใช้แรงดึงเป็นแรงเหวี่ยง โค้งไปหาดาวเอ็ดมันด์แทน
- ขับเองเลย? - ผมมาเพื่อการนี้อยู่แล้ว
ผมจะให้ยานไหลไปเกือบถึงจุดวิกฤต
- แล้วภาวะเร่งเวลาล่ะ? - ตอนนี้ไม่มีใครมีเวลาจะห่วง...
เรื่องสัมพันธภาพแล้ว ดร.แบรนด์
เสียใจด้วยนะ คูเปอร์
พอเราโดนการ์แกนทัวดูด จนมีความเร็วพอ...
เราจะใช้ยานแลนเดอร์วัน...
กับยานเรนเจอร์ทูเป็นแรงขับเคลื่อน...
เพื่อดันเราออกนอกแรงโน้มถ่วงหลุมดำ
ระบบเชื่อมยานแลนเดอร์เสียหายหมด...
เราเลยต้องควบคุมเองทั้งหมด
พอยานแลนเดอร์วันเชื้อเพลิงหมด ทาร์สจะสละยานตัวเอง...
แล้วถูกดูดเข้าไปในหลุมดำ
ทำไมทาร์สต้องสละยานตัวเอง?
เราต้องลดน้ำหนักเพื่อหนีแรงโน้มถ่วง
กฎข้อที่สามนิวตัน
ทางเดียวที่มนุษย์คิดออกว่า จะเดินไปข้างหน้ายังไงคือ...
ต้องสละบางสิ่งไว้ข้างหลัง
คูเปอร์ คุณไม่จำเป็น ต้องให้ทาร์สเสียสละเพื่อเรานะ
เขาเป็นหุ่นยนต์นะ เราไม่ต้องขอให้เขาทำอะไรหรอก
- คูเปอร์ คุณเลวมาก! - ขอโทษที่ทำให้อารมณ์เสียนะ
เราถูกสร้างมาเพื่อการนี้ ดร.แบรนด์
นี่เป็นทางเดียวที่จะช่วยผู้คนบนโลกได้
ถ้าผมหาวิธีส่งข้อมูลควอนตัม จากที่เจอในหลุมดำได้...
มนุษย์อาจมีทางรอด
หวังว่ายังมีคนบนโลกเหลือให้ช่วยนะ
ความเร็วถึงระดับสูงสุดแล้ว
เตรียมพร้อมเร่งไอพ่นหนีแรงโน้มถ่วง
- พร้อมมั้ย? - พร้อมแล้ว
- จุดระเบิดเครื่องยนต์หลักใน สาม...
สอง...
หนึ่ง เริ่ม
ยานแลนเดอร์วัน... รอคำสั่ง
สาม สอง...
หนึ่ง เริ่ม
ยานเรนเจอร์ทู พร้อม... รอคำสั่ง
สาม สอง หนึ่ง...
- เริ่ม - ยิง!
ก้าวเล็กๆนี่คือห้าสิบเอ็ดปีบนโลกเลยนะ!
งั้นตอนนี้คุณก็อายุปาเข้าไปร้อยยี่สิบปีแล้ว!
ยานแลนเดอร์วัน เตรียมสละยาน รอคำสั่ง
สาม สอง...
- หนึ่ง เริ่ม - สละยาน!
- ลาก่อนทาร์ส - ลาก่อนครับดร.แบรนด์
- แล้วเจอกันนะ คูเปอร์ - แล้วเจอกัน เพื่อน!
โอเค เคส
- ซิ่งได้ระห่ำมาก! - เรียนมาจากอาจารย์ครับ
- ยานเรนเจอร์ทู... เตรียมสละยาน - อะไรนะ!
ไม่! ไม่! คูเปอร์! คุณจะทำอะไรน่ะ?
กฎข้อที่สามนิวตัน ต้องสละบางสิ่งไว้ข้างหลัง
ไหนคุณบอกมีเชื้อเพลิง พอสำหรับเราสองคนไง!
เราตกลงกันแล้ว เอมีเลีย...
เก้าสิบเปอร์เซนต์
อย่านะ...
สละยาน
โอเค ผมกำลังดิ่งลงไป
มาถึงขอบฟ้าเหตุการณ์แล้ว
ด้านซ้าย จะเห็นยานดิ่งไปข้างล่าง แล้วผ่านมันไป
ตรงเข้าสู่ความมืดมิด
ที่ผมเห็นข้างใน...
คือมืดสนิท
ทาร์ส ได้ยินฉันมั้ย? มันมืดไปหมดเลย
ทาร์ส! ได้ยินแล้วตอบด้วย
โอเค
หน้าต่างยาน...
มีอะไรกระเด็นใส่
ควบคุมยานไม่ได้เลย มีแสงวาบ
แสงสว่างสลับกับความมืด
แรงโน้มถ่วงเริ่มบิดผันมากขึ้นเรื่อยๆ
คอมพิวเตอร์ไม่ทำงาน
แรงโน้มถ่วงมหาศาล บังคับยานไม่ได้เลย
เมิร์ฟ? เร็วเข้า!
เมิร์ฟ
เมิร์ฟ! เมิร์ฟ เมิร์ฟ!!
เมิร์ฟ
ไม่ ไม่ ไม่!
เมิร์ฟ!
เมิร์ฟ!! ไม่! ไม่!
ถ้าพ่อจะไปก็ไปเลย
ไม่ ไม่ ไม่
อย่าไป อย่าไปนะไอ้โง่
อย่าไป!
มอร์ส มอร์ส
รหัสมอร์ส
จุด จุด
'S'
'T'
'A'
ขีด!
ขีด! ขีด!
เมิร์ฟ!
เมิร์ฟ ไม่มีเวลาแล้วนะ! เร็วเข้า!
'Y'
"อยู่!"
เร็วเข้า เร็วเข้า เมิร์ฟ เร็วเข้า!
มันเขียนว่าไง? มันเขียนว่าไงเมิร์ฟ?
มันเขียนว่าไง?
"อยู่"ไง
บอกเขาเมิร์ฟ บอกให้เขาอยู่
ให้เขาอยู่ เมิร์ฟ
อย่าให้พ่อไป เมิร์ฟ!
อย่า... อย่าให้พ่อไป เมิร์ฟ!!
ไม่! ไม่! ไม่!
พ่อนั่นเอง
พ่อคือผีของหนูมาตลอด
คูเปอร์ คูเปอร์ ตอบด้วย คูเปอร์
- ทาร์ส? - ใช่ครับ
- นายรอดเรอะ? - ที่ไหนซักแห่ง...
ในมิติที่ห้า
พวกเขาช่วยเราไว้
"พวกเขา"คือใครกันแน่? แล้วทำไมเขาถึงอยากจะช่วยเรานัก?
ผมก็ไม่รู้ แต่พวกเขา เป็นคนสร้างอวกาศสามมิตินี่...
จากมิติที่ห้าของพวกเขา เพื่อแสดงให้คุณเข้าใจได้ง่าย
ไม่เห็นจะช่วยตรงไหน
ช่วยสิครับ
คุณเห็นเวลาที่ปรากฎในนี้ เป็นเหมือนมิติที่จับต้องได้
คุณได้รู้แล้วว่า คุณสามารถส่งผ่านแรงข้ามเวลาได้
ใช้แรงโน้มถ่วง... เพื่อส่งข้อความ
ถูกต้องครับ
แรงโน้มถ่วง...
สามารถข้ามมิติ รวมถึงเวลาด้วย
ถูกต้องครับ
นายมีข้อมูลควอนตัมมั้ย?
รับทราบ มีครับ
ผมพยายามส่งข้อมูลทุกความยาวคลื่น แต่ไม่มีอะไรออกไปได้เลย คูเปอร์
ฉันทำได้ ฉันทำได้
แต่ข้อมูลซับซ้อนไปสำหรับเด็กนะ?
ไม่ใช่แค่เด็กทั่วไป
อะไรอีกคะ? บอกอีกสิพ่อ
เมิร์ฟ ไฟดับแล้ว! เร็วเข้า!
ต่อให้คุณสื่อสารจากตรงนี้ เธอก็จะไม่เข้าใจไปอีกหลายปี
ฉันรู้น่ะทาร์ส
แต่ถ้าเราไม่หาวิธีแก้ปัญหา ผู้คนบนโลกจะต้องตายหมดนะ คิดสิคิด!
คูเปอร์...
พวกเขาไม่ได้พาเรามาเพื่อเปลี่ยนอดีตนะ
พูดอีกทีซิ
พวกเขาไม่ได้พาเรามาเพื่อเปลี่ยนอดีต
หรือพวกเขาไม่ได้พาเรามาเลย?
เราพาตัวเองมาต่างหาก
ทาร์ส บอกพิกัดองค์การนาซ่า เป็นเลขฐานสองหน่อย
ฐานสอง รับทราบครับ กำลังส่งไป
"ไม่ใช่ผีหรอก"
"มันคือแรงโน้มถ่วง"
ยังไม่เข้าใจหรอ ทาร์ส?
ฉันพาตัวเองมาที่นี่!
เรามานี่เพื่อเป็นตัวแทนสื่อสาร ของโลกสามมิติ
เราคือสะพานเชื่อม!
ฉันนึกว่าพวกเขาเลือกฉัน
- แต่พวกเขาไม่ได้เลือกฉัน เขาเลือกเมิร์ฟ - เพื่ออะไร คูเปอร์?
เพื่อช่วยโลกไง!
ทั้งหมดนี่... คือห้องนอนลูกสาวฉัน ทุกๆขณะคือ...
มิติซ้อนไม่สิ้นสุด
พวกเขามองเห็นได้ทุกมิติเวลา แต่ยังมีอุปสรรคอย่างนึง
พวกเขาหาเวลาที่เฉพาะเจาะจงไม่ได้ พวกเขาสื่อสารไม่ได้
ฉันถึงได้มานี่ ฉันจะพยายามหาทางบอกเมิร์ฟ...
เหมือนที่พวกเขาพยายามบอกฉัน
- ยังไง คูเปอร์? - ความรักไง ความรัก
เหมือนที่แบรนด์พูด ความรักของฉันกับเมิร์ฟ มีตัวตน มันคือกุญแจ!
เรามาที่นี่เพื่ออะไร?
หาวิธีบอกเธอ
นาฬิกา...
นาฬิกาไง
ใช่เลย!
เราแปลข้อมูลผ่านการเคลื่อนที่เข็มวินาที
ทาร์ส แปลข้อมูลเป็นรหัสมอร์ส แล้วส่งมาให้ฉันหน่อย
แปลเป็นรหัสมอร์สเนี่ยนะ คูเปอร์ ถ้าเธอไม่กลับมาเอาเลยล่ะ?
มาแน่ เธอมาแน่
เมิร์ฟ เห็นรถเขาแล้ว!
เขามาแล้ว เมิร์ฟ!
โอเค ไปเดี๋ยวนี้แหละ
จะรู้ได้ไง?
เพราะฉันเป็นคนให้เธอเอง
รับทราบ รหัสมอร์สคือ จุด-จุด-ขีด-จุด
จุด-จุด...
ขีด-จุด
จุด-ขีด-จุด-จุด
ขีด-ขีด-ขีด
ขีด ขีด ขีด
พ่อกลับมา!
เป็นพ่อมาตลอด ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเป็นพ่อ
พ่อมาช่วยเรา
ยูเรก้า!
มันเป็นธรรมเนียมน่ะ
ยูเรก้า!
ได้ผลมั้ย?
ผมว่าน่าจะได้
นายรู้ได้ไง?
เพราะสิ่งมีชีวิตมิติที่ห้า กำลังปิดอวกาศสามมิติครับ
ยังไม่เข้าใจอีกหรอ ทาร์ส?
พวกเขาไม่ใช่"สิ่งมีชีวิต"
แต่คือพวกเรา
สิ่งที่ฉันทำเพื่อเมิร์ฟพวกเขาก็ทำเพื่อฉัน
เพื่อเราทุกคน
คูเปอร์ คนสร้างสิ่งนี้ไม่ได้นะ
ใช่ ยังไม่ได้
แต่ซักวัน
ไม่ใช่นายหรือฉัน แต่มนุษย์...
อารยธรรมที่วิวัฒนาการ เกินกว่ามิติที่สี่ของเรา
เกิดอะไรขึ้น?
คุณคูเปอร์ครับ
ค่อยๆลุกนะครับ
ช้าๆครับ คุณคูเปอร์
อย่าลืมว่าคุณไม่ใช่หนุ่มๆแล้วนะครับ อันที่จริงคุณอายุร้อยยี่สิบสี่ปีแล้ว
ค่อยๆลุกครับ
คุณ... โชคดีเหลือเชื่อ
ตอนเจ้าหน้าที่พบคุณ ออกซิเจนคุณเหลืออีกไม่กี่นาที
ผมอยู่ไหนเนี่ย?
สถานีคูเปอร์ครับ
กำลังโคจรรอบดาวเสาร์
สถานีคูเปอร์หรอ...
เจ๋งดี สถานีตั้งชื่อตามผม
อะไร?
สถานีไม่ได้ตั้งชื่อตามคุณครับ มัน... ตั้งชื่อตามลูกสาวคุณ
ถึงแม้ว่าเธอจะพูดเสมอ ว่าคุณสำคัญขนาดไหน
เธอยังอยู่มั้ย?
ครับ เธอจะมานี่ในอีกสองอาทิตย์
เธอชราเกินกว่าจะเดินทาง มาจากอีกสถานีนึง
แต่พอเธอได้ข่าวว่าพบคุณ...
เอ่อ คนที่ผมพูดอยู่... คือเมอร์ฟี่ คูเปอร์นะครับ
ถูกคนแล้วแหละ
คุณจะออกจากที่นี่ได้ในอีกสองวันครับ
ผมมั่นใจว่าคุณเห็นแล้วจะต้องตื่นเต้นแน่ๆ
จริงๆแล้ว... ผมทำรายงานเรื่องคุณ ตอนผมอยู่ ม.ปลายด้วย
ผมรู้ชีวิตคุณทั้งหมดบนโลก
อ่อ ใช่
ยานเนี่ยแหละ
ถ้า... ถ้าคุณตามผมมา ผมมีอะไรดีมากๆจะให้คุณดูครับ
เอ่อ... ตอนที่ผมถามความเห็น คุณนายคูเปอร์...
ผมดีใจมากที่เธอบอกว่า มันเหมือนเก่าไม่มีผิด
แน่นอน ผมไม่ได้คุยกับเธอโดยตรง
...แก้วหรือถ้วยอะไรก็ต้องคว่ำให้หมด
พ่อฉันเป็นชาวไร่ เหมือนทุกคนสมัยนั้น
เป็นเพราะเราขาดแคลน... อาหาร
เราต้องใส่หน้ากากบางๆ
บางครั้งปิดจมูกและปาก ทำให้เราไม่ต้องสูดฝุ่นเข้าไปมากนัก
มันทำให้ฉันตื่นเต้นมากเพราะเรายังมีหวัง
ผมไม่สนใจว่าใครจะพูดยังไง เพราะมันไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลย
เธอยืนยันเลยว่าคุณรักการทำไร่แค่ไหน
- เธอบอกงั้นจริงหรอ? - ใช่ครับ
ต้อนรับกลับบ้านครับ ทุกอย่างอยู่เหมือนเดิม เราจัดให้เหมือนเก่า...
- เฮ้ นั่นคือ...? - อ่อ ใช่ครับ
หุ่นยนต์ที่เราพบใกล้ดาวเสาร์ ตอนเราเจอคุณ ใช่ครับ...
แบตเตอร์รี่มันหมดแล้ว แต่เราหาให้ใหม่ได้ครับ
ครับ ขอหน่อย
ตั้งค่า
ตั้งค่าทั่วไป
ตั้งค่าความปลอดภัย
ตั้งค่าความจริงใจใหม่
เก้าสิบห้าเปอร์เซนต์
ยืนยัน ตั้งค่าเพิ่มเติมมั้ยครับ?
อารมณ์ขัน
เจ็ดสิบห้าเปอร์เซนต์
ยืนยัน
จะระเบิดตัวเองภายในอีก สิบ เก้า...
ลดเหลือหกสิบเปอร์เซนต์แล้วกัน
หกสิบเปอร์เซนต์ ยืนยัน
- อะไรเอ่ย...? - อยากได้ห้าสิบห้าเรอะ?
โลกเราเคยเป็นแบบนี้หรอครับ?
มันไม่เคยสะอาดขนาดนี้น่ะสิเพื่อน
ฉันไม่สนหรอกว่า นี่จะพยายามทำให้เหมือนโลกเดิมมั้ย
ฉันสนแค่เราทำอะไรอยู่
อนาคตจะเป็นยังไง
คุณคูเปอร์คะ ญาติทุกคนรออยู่ค่ะ
ญาติทุกคน?
ค่ะ ทุกคนมาเยี่ยมกันพร้อมหน้า เธอหลับจำศีลมาเกือบสองปีแล้ว
บอกคนอื่นว่าพ่อชอบทำไร่หรอ?
พ่อเองเมิร์ฟ
พ่อคือผีของลูกไง
ลูกรู้
ไม่มีใครเชื่อลูกเลย ทุกคนคิดว่าลูกทำเองทั้งหมด
แต่...
ลูกรู้ว่าใครทำ
ไม่มีใครเชื่อลูกเลย
แต่ลูกรู้ว่าพ่อต้องกลับมา
เพราะ?
เพราะว่าพ่อสัญญากับลูกแล้ว
พ่ออยู่นี่แล้ว เมิร์ฟ
พ่ออยู่นี่แล้ว
ไม่
ไม่มีพ่อแม่คนไหน ต้องมาดูลูกตัวเองตายหรอก
ลูกมีลูกๆมาคอยดูแลอยู่แล้ว
พ่อไปเถอะ
ไปไหน?
แบรนด์
เธออยู่ที่นั่น...
กำลังตั้งค่าย
เดียวดาย...
ในกาแล็คซี่ไกลโพ้น
บางทีเธออาจกำลังเตรียมเข้านอนยาว...
ด้วยแสงจากดวงอาทิตย์ใหม่ของเรา...
ในบ้านใหม่ของเรา
บรรยายไทยโดย ธฤต บัญชานุรัตน์